به گزارش اطلاع با ما ، تورم: رسیدن تورم نقطهای به ۵۲.۶ درصد در آذر، فقط یک عدد آماری نیست؛ این تورم بیش از هر چیز خود را در قیمت خوراکیها و کالاهای روزمره نشان داده و معیشت خانوارهای کمدرآمد را شکنندهتر کرده است. بررسی روندهای بلندمدت نشان میدهد فشار تورمی نهتنها مزمن شده، بلکه بهصورت نامتوازن میان گروههای کالایی و مناطق مختلف کشور توزیع شده است.
رسیدن تورم نقطهای کشور به ۵۲.۶ درصد در آذر، نشانه عبور اقتصاد از یک آستانه حساس است. به زبان ساده، خانوارها برای تأمین همان سبد مصرفی سال گذشته، ناچار به پرداخت بیش از ۵۰ درصد هزینه بیشتر شدهاند. این سطح از تورم در ماههای اخیر کمسابقه بوده و نشان میدهد فشار قیمتی از حالت مقطعی عبور کرده و به یک وضعیت پایدار نزدیک شده است.
بررسی جزئیتر آمارها نشان میدهد بار اصلی تورم بر دوش گروه خوراکیها افتاده است؛ بهویژه اقلام فصلی و زودمصرف مانند سبزیجات، میوهها و برخی فرآوردههای پروتئینی. این کالاها به دلیل وابستگی به شرایط عرضه، هزینههای حملونقل و ضعف زیرساختهای نگهداری، بیش از سایر گروهها در معرض نوسان قیمت قرار دارند.
در نتیجه، تورم برای خانوارها نه در قالب کالاهای بادوام، بلکه مستقیماً در خریدهای روزانه و سفره غذایی احساس میشود.
نگاهی به روند بلندمدت تورم نشان میدهد برخی گروههای کالایی بارها و بارها جهشهای قیمتی شدید را تجربه کردهاند. این تکرار، نشانه وجود مشکلات ساختاری در زنجیره تأمین، سیاستهای ارزی و نظام توزیع است. شوکهای سیاستی، تغییرات ناگهانی هزینه تولید و ناتوانی در مدیریت عرضه، باعث شده برخی اقلام عملاً به «کانونهای مزمن تورم» تبدیل شوند.
تورم در ایران یکدست توزیع نشده است. دادههای استانی نشان میدهد برخی استانها دفعات بیشتری تورمهای بسیار بالا را تجربه کردهاند، در حالی که مناطق بزرگتری مانند تهران، اگرچه گران، اما از نوسانهای شدیدتر در امانتر بودهاند. این تفاوتها نشان میدهد فشار گرانی برای همه خانوارها یکسان نیست و شرایط جغرافیایی و زیرساختی نقش مهمی ایفا میکند.
تمرکز تورم بر کالاهای اساسی، اثر مستقیمی بر دهکهای پایین دارد؛ گروههایی که بخش بزرگی از درآمدشان صرف خوراک میشود. در چنین شرایطی، حتی ثابت ماندن نسبی درآمد به معنای کاهش واقعی سطح زندگی است. استمرار این روند میتواند به کاهش کیفیت تغذیه، افزایش نااطمینانی معیشتی و تعمیق شکافهای اجتماعی منجر شود.
آنچه آمارها نشان میدهد، تکرار الگوهای آشناست: تورم بالا، تمرکز بر خوراکیها و نابرابری منطقهای. کاهش فشار بر سفره خانوار نیازمند ترکیبی از سیاستهای کوتاهمدت حمایتی و اصلاحات ساختاری در حوزه تولید، توزیع و مدیریت شوکهای عرضه است. بدون چنین رویکردی، «روزهای گران» به یک وضعیت عادی در زندگی اقتصادی خانوارها تبدیل خواهد شد.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ