به گزارش اطلاع با ما، سیمان – در نگاه اول، همه چیز آرام است. جدول قیمت سیمان امروز، ۱۵ مرداد ۱۴۰۵، همان اعداد آشنا را نشان میدهد: ۲۵۳ هزار تومان برای سیمان پاکتی تهران، ۲۸۹ هزار تومان برای صوفیان، ۲۵۷ هزار تومان برای ساوه و ۲۵۵ هزار تومان برای آبیک. اما این سکون قیمتها، پوستهای نازک بر روی یک آتشزیرخاکستری است.
سیمان، این کالای استراتژیک، این روزها درگیر یک دوگانگی عجیب است. از یک سو، هزینههای تولید با سرعتی افسارگسیخته در حال افزایش است. برق صنعتی که با نرخهای جدید، به یکی از سنگینترین اقلام هزینهای کارخانهها تبدیل شده و قطعیهای مکرر آن، خطوط تولید را با اختلال روبهرو کرده است. سوخت، دیگر نه تنها ارزان نیست، بلکه سهم بزرگی از بودجه هر کیسه سیمان را به خود اختصاص داده و هزینه حملونقل که با افزایش نرخ بنزین و گازوئیل، بهطور چشمگیری بالا رفته، زنجیره تأمین را تحت فشار قرار داده است. از سوی دیگر، بازار مصرفی، یعنی بخش ساختوساز، در رکودی عمیق فرو رفته و تقاضایی برای جذب افزایش قیمت وجود ندارد.
سؤال اینجاست: چرا با وجود این فشارها، قیمت سیمان در کارخانه ثابت مانده است؟ پاسخ را باید در دو عامل جستجو کرد: اول، رقابت شدید میان تولیدکنندگان که در شرایط رکود، هرگونه افزایش قیمت را به قیمت از دست دادن سهم بازار تمام میکند. دوم، نظارتهای قیمتی که اجازه نمیدهد هزینههای تولید بهسرعت به قیمت نهایی منتقل شود. اما این تعادل، شکنندهتر از آن است که در نگاه اول به نظر میرسد.
اگر این فشارها ادامه یابد و دولت نتواند راهکاری برای تأمین انرژی پایدار و کاهش هزینههای جانبی تولیدکنندگان پیدا کند، دیر یا زود، این ثبات شکسته خواهد شد. تنها سؤال این است که این افزایش، بهیکباره و سنگین خواهد بود یا تدریجی و ملایم. آنچه مسلم است، این است که صنعت سیمان این روزها، بیش از هر زمان دیگری به یک نفس عمیق نیاز دارد.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
