به گزارش اطلاع با ما ، غنیسازی در تبعید: حسین آبنیکی، رئیس سابق مرکز توسعه سازمان انرژی اتمی، در واکنش به پیشنهاد غرب برای انتقال فعالیتهای غنیسازی ایران به جزایر در قالب کنسرسیوم منطقهای، آن را معادل تعطیلی صنعت هستهای کشور دانست. به گفته او، این طرح نهتنها استقلال فناورانه و حاکمیتی ایران را تضعیف میکند، بلکه از منظر فنی نیز بازسازیناپذیر و پرهزینه است.
به گفته آبنیکی، ایران بهطور کامل به فناوری غنیسازی اورانیوم در سطوح مختلف دست یافته است؛ بنابراین، نیاز به کمک خارجی یا وابستگی به ساختارهای منطقهای ندارد. او انتقال این صنعت به جزایر ایران را به معنای از بین رفتن زیرساختهای بومی و فروپاشی مالکیت ملی دانست.
این در حالیست که پیشنهاد غرب شامل تعطیلی سایتهای فعلی و ایجاد کارخانهای جدید با مشارکت کشورهای عربی است، در قالبی که بیشتر یادآور «صنعت در تبعید» است تا «همکاری منطقهای».
آبنیکی هشدار میدهد که در صورت اجرای چنین طرحی، ایران مالکیت کامل خود را بر صنعت غنیسازی از دست میدهد. بهعلاوه، تجربه برجام نشان داده که در توافقات بینالمللی، محدودیتهای پنهان و آشکار بر توان غنیسازی اعمال میشود؛ از جمله ممنوعیت غنیسازی ۲۰ درصد یا الزام به تعطیلی سایتهای حساس.
از منظر امنیت ملی نیز، اشتراکگذاری چنین فناوریای با دیگر کشورها، از جمله عربستان یا امارات، خطرات بلندمدتی برای استقلال ایران بهدنبال دارد.
از نظر فنی، غنیسازی صنعتی نیست که بهراحتی قابل جابهجایی باشد. انتقال تجهیزات به جزایر نیازمند بازسازی کامل سایتها و صرف هزینههای هنگفت است، ضمن اینکه ممکن است امنیت و پایداری فناوری نیز در این فرآیند بهشدت آسیب ببیند.
آبنیکی تأکید دارد که اگر هدف همکاری منطقهای است، این همکاری باید در کنار صنعت داخلی ایران شکل بگیرد، نه در قالب جایگزینی آن.
در مجموع، پیشنهاد انتقال غنیسازی به جزایر، بهزعم کارشناسانی مانند آبنیکی، نسخهای بازتعریفشده از سیاست «غنیسازی صفر» آمریکا و فاقد تضمینهای واقعی برای منافع ایران است. این طرح نهتنها از منظر فنی غیرقابل اجرا و هزینهبر است، بلکه از نظر سیاسی نیز به معنای عقبنشینی از یک دستاورد راهبردی تلقی میشود.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
