به گزارش اطلاع با ما ، حذف صفر از پول ملی: در حالی که دوباره زمزمه حذف صفر از پول ملی شنیده میشود، کارشناسان هشدار میدهند اقتصاد ایران هنوز آماده چنین تغییری نیست. تورم مزمن، کسری بودجه و ضعف اعتماد عمومی میتواند این تصمیم را به بحرانی تازه برای ارزش پول و آرامش روانی جامعه تبدیل کند. تجربه کشورهای دیگر نشان میدهد «حذف صفر» بدون ثبات اقتصادی، تنها ظاهر پول را تغییر میدهد نه قدرت خرید مردم را.
پول، نماد تلاش و دارایی مردم است. ارزش هر اسکناس حاصل ساعتها کار کارگر، کارمند و تولیدکننده است. وقتی ثبات پول از بین میرود، یعنی زحمات مردم بیارزش میشود. بانک مرکزی بهعنوان نهاد مستقل باید حافظ این اعتماد باشد؛ نهادی که با سیاستهای پولی دقیق، ارزش داراییهای مردم را صیانت میکند. تصمیم برای حذف صفر از پول ملی اگر بدون در نظر گرفتن شرایط اقتصادی و روانی جامعه اتخاذ شود، میتواند به بیاعتمادی عمومی منجر شود.
کشورهایی مانند آلمان، فرانسه و ترکیه در زمان تبدیل واحد پول یا حذف صفر، با افزایش ناگهانی قیمتها مواجه شدند. مردم تصور میکردند ارزش پول جدید بیشتر شده، اما در واقع قدرت خرید کاهش یافت. برای مثال در اروپا، قهوهای که پیشتر ۲ مارک بود، پس از تغییر به یورو، ۲ یورو قیمتگذاری شد؛ یعنی چهار برابر افزایش واقعی.
۱️ تورم مزمن: با نرخ تورم بالای ۴۰ درصد، هر ۲۰ ماه قیمتها دو برابر میشود. حذف صفر در چنین فضایی فقط اثر روانی کوتاه دارد. ۲️ کسری بودجه و منابع محدود: بودجه ۱۴۰۴ با تکیه بر مالیات و اوراق تأمین میشود؛ نه ثبات ارزی دارد، نه درآمد پایدار. ۳️ نااطمینانی اجتماعی: در حالی که سرمایه اجتماعی شکننده است، هر تصمیم پولی گسترده میتواند تبعات سیاسی و روانی سنگینی داشته باشد.
ترکیه در سال ۲۰۰۵ تنها زمانی توانست صفرها را حذف کند که تورم مهار شده، ثبات سیاسی برقرار و حمایت صندوق بینالمللی پول فراهم بود. در مقابل، روسیه در دهه ۹۰ میلادی در اوج بحران سیاسی بدون برنامه اقدام کرد و شکست خورد. برزیل هم تنها با بسته اقتصادی جامع توانست موفق شود. نتیجه روشن است: حذف صفر از پول ملی بدون اصلاح ساختار اقتصادی، شکستخورده است.
موافقان میگویند حذف صفر به سادهسازی محاسبات و افزایش اعتبار پول ملی کمک میکند. اما کارشناسان تأکید دارند این تغییر ظاهری است؛ اگر دلار ۱۰۰ هزار تومان باشد، با حذف صفر، فقط نامش به ۱۰ تومان تغییر میکند و قدرت خرید همان است.
در شرایط تورم، تحریم و فشار معیشتی، مهمترین نیاز جامعه ثبات اقتصادی و کنترل تورم است نه تغییر چهره پول. تا زمانی که رشد نقدینگی، وابستگی بودجه به نفت و تورم ساختاری مهار نشود، هیچ تغییری در واحد پول، رفاه عمومی را افزایش نمیدهد. دولت میتواند موقتاً با چاپ اسکناسهای درشتتر مشکلات فنی را حل کند و منابع خود را صرف کنترل تورم و رشد تولید کند.
حذف صفر از پول ملی در ظاهر اقدامی فنی است اما در واقع تصمیمی سیاسی و روانی است که میتواند مسیر اقتصاد را تغییر دهد. اگر در بستر بیثباتی، تورم بالا و کسری بودجه انجام شود، نهتنها کمکی به مردم نمیکند بلکه میتواند به «شمارش معکوس برای بیاعتمادی اقتصادی» منجر شود. اقتصاد ایران امروز بیش از هر زمان دیگری به سیاستهای واقعبینانه و اصلاح ساختاری نیاز دارد، نه تصمیمهای نمادین.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
