به گزارش اطلاع با ما نشست خبری مدیرعامل شستا تصویری موفق از این هلدینگ ملی ارائه کرد، اما پرسشهای جدی درباره سود واقعی، مدیریت منابع بازنشستگان و اولویت هزینهها همچنان بیپاسخ مانده است. آیا شستا واقعاً پشتوانه کارگران و بازنشستگان است یا ابزاری برای نمایش دستاوردهای کلان؟
محمدرضا سعیدی، مدیرعامل شستا، در نشست خبری خود به عملکرد ۱۷۶ شرکت تحت مالکیت شستا اشاره کرد و تأکید کرد که شستا زیانده نیست و ارزش خلق میکند. او درآمد تجمیعی شستا را ۴۰۲ همت اعلام و سود خالص ۳۲.۵ همت را گزارش کرد. همچنین ۳۵۰ میلیارد تومان در حوزه مسئولیت اجتماعی هزینه شد که ۶۰ درصد آن به آموزش فنی و حرفهای اختصاص یافته است.
با وجود این آمار، مصطفی سالاری، مدیرعامل سازمان تأمین اجتماعی، سهم شستا از منابع سازمان را تنها ۱.۵ درصد اعلام کرده و تأکید دارد شستا به نسبتی که انتظار میرود سودآور نیست. سوال اصلی این است که آیا سود شستا منطقی، اقتصادی و پاسخگوی انتظارات بازنشستگان است یا صرفاً نمایش آماری موفقیت؟
سعیدی از نقش شستا در حل مسائل کلان کشور سخن گفته است، اما پرسش اینجاست که هدف اصلی تاسیس شستا حمایت از بازنشستگان و کارگران است یا مشارکت در پروژههای کلان؟ هزینههای مسئولیت اجتماعی، هرچند مفید، اما در شرایط ناترازی مالی تأمین اجتماعی، اولویت اصلی بازنشستگان را پاسخ نمیدهد.
سالاری تصریح کرده که شستا و سایر شرکتهای تحت مالکیت، ظرفیتهایی در اختیار سازمان هستند نه بالعکس. این نکته پرسشی کلیدی ایجاد میکند: آیا شستا واقعاً پشتوانه منابع سازمان است یا بالعکس، خود به عاملی برای مدیریت منابع و نمایش موفقیت تبدیل شده است؟
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
