به گزارش اطلاع با ما عباس ضیاء الدین در بخشی از یادداشت خود نوشت:دیپلماسی اقتصادی در ایران-دیپلماسی اقتصادی بهعنوان یکی از ارکان اصلی سیاست خارجی، در ایران مغفول مانده و سفارتخانهها بهجای ایفای نقش فعال اقتصادی، به دفاتر تشریفاتی تقلیل یافتهاند؛ این ضعف در تعامل هوشمندانه با بازیگران جهانی یکی از دلایل ماندگاری تحریمهاست.
دولتهای یازدهم و دوازدهم با کنار گذاشتن نقش اقتصادی وزارت خارجه، دیپلماسی را به مذاکرات هستهای محدود کرده و تعامل اقتصادی با جهان را نادیده گرفتند؛ این رویکرد برخلاف روند جهانی بود و موجب جدایی نهاد دیپلماسی از اقتصاد کشور شد.
درحالیکه کشورهای دیگر سفارتخانهها را به ابزار توسعه اقتصادی بدل کردهاند، در ایران دوران برجام، نقش اقتصادی سفارتها بهکلی تعطیل شد و نبود رایزن اقتصادی و ناکارآمدی مأموریتهای تجاری، ضعف ایران در مقابله با فشارهای اقتصادی را تشدید کرد.
با خروج آمریکا از برجام و تشدید تحریمها، نیاز ایران به تعاملات اقتصادی جایگزین بیشتر شد، اما تمرکز دیپلماسی بر احیای برجام باعث شد فرصت استفاده از ظرفیت کشورهای همکار از بین برود و هیچ زیرساخت اقتصادی مؤثری برای مقابله با تحریمها ایجاد نشود.
ایران به دلیل وابستگی به برجام، فرصت تعامل با بلوکهای اقتصادی مانند بریکس و اوراسیا را از دست داد، درحالیکه رقبا سود بردند؛ در برابر این روند، گفتمان جدیدی با تکیه بر ظرفیت داخلی، تابآوری و همکاری جنوب-جنوب پیشنهاد شد.
برای مقابله مؤثر با تحریمها و تقویت اقتصاد، باید سفارتخانهها به نقش اقتصادی بازگردند، دیپلماتهای اقتصادی آموزش ببینند و هماهنگی نهادی ایجاد شود؛ زیرا دیپلماسی بدون پشتوانه اقتصادی بیاثر است و تحریمها بدون دیپلماسی فعال، ماندگار خواهند ماند
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
