به گزارش اطلاع با ما ، ترانه علیدوستی: مستند «ترانه» با تمرکز بر روایت شخصی ترانه علیدوستی از زندگی، بازداشت، بیماری و توقف فعالیت هنری، واکنشهای دوگانهای در فضای مجازی ایجاد کرده و بار دیگر نقش مستندساز و مرز روایت فردی و تحلیل اجتماعی را به بحث گذاشته است.
انتشار مستند «ترانه» به کارگردانی پگاه آهنگرانی، بار دیگر نام ترانه علیدوستی را به یکی از موضوعات پربحث فضای مجازی تبدیل کرد. این مستند که از شبکه بیبیسی فارسی پخش شده، بر زندگی شخصی، انتخابها و نگاه این بازیگر پس از وقایع سال ۱۴۰۱ تمرکز دارد و تلاش میکند روایتی نزدیک و فردمحور از او ارائه دهد.
در این مستند، ترانه علیدوستی با زبان خودش درباره کاهش و در مقاطعی توقف فعالیت سینماییاش صحبت میکند. او این تصمیم را حاصل مجموعهای از شرایط اجتماعی و تجربههای شخصی میداند؛ تصمیمی که بیش از آنکه از جنس تحلیل بیرونی باشد، ریشه در نگاه و احساسات شخصی او دارد.
بخش دیگری از مستند به خاطرات علیدوستی از دوران بازداشت در زندان اوین اختصاص دارد. این روایتها بدون ورود به جزئیات حقوقی یا قضایی بیان میشوند و بیشتر بر تجربه زیسته و برداشت شخصی او از آن دوران تمرکز دارند؛ رویکردی که مستند را از قالب گزارش رسمی دور میکند.
برای نخستینبار، علیدوستی در این مستند به بیماری خود اشاره میکند و از تأثیر آن بر زندگی روزمره و وضعیت روحیاش میگوید. این بخش از مستند، لحن احساسیتری دارد و تلاش میکند مخاطب را با لایهای کمتر دیدهشده از زندگی او مواجه کند.
انتشار «ترانه» واکنشهای متفاوتی در شبکههای اجتماعی به دنبال داشت. برخی کاربران، صراحت و روایت بیپرده علیدوستی را قابل توجه دانستند و مستند را فرصتی برای شنیدن صدای یک چهره شناختهشده ارزیابی کردند. در مقابل، گروهی دیگر معتقدند اثر بیش از حد بر احساسات و روایت شخصی تکیه دارد و از ارائه تصویری جامعتر از زمینههای اجتماعی و سیاسی بازمیماند.
پگاه آهنگرانی، که در سالهای اخیر مستندهای متعددی با محوریت مسائل اجتماعی و سیاسی ساخته، در «ترانه» نیز همان مسیر را ادامه داده است. انتخاب سوژه و تأکید بر روایت احساسی، از دید برخی منتقدان نشانه جهتگیری مشخص اثر است؛ در حالی که حامیان این رویکرد، مستند را اساساً بازتاب یک تجربه فردی میدانند، نه یک گزارش بیطرف.
در مجموع، مستند «ترانه» بیش از آنکه به اجماع برسد، به بحث دامن زده و دوباره پرسشهایی درباره مرز میان روایت شخصی، تحلیل اجتماعی و نقش رسانههای برونمرزی در شکلدهی افکار عمومی مطرح کرده است.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
