کد خبر : 249358
تاریخ انتشار : پنجشنبه ۲۷ آذر ۱۴۰۴ - ۲۰:۱۰

وقتی تلویزیون حذف نمی‌شود، تکثیر می‌شود؛ تولد نسخه اینترنتی صداوسیما

وقتی تلویزیون حذف نمی‌شود، تکثیر می‌شود؛ تولد نسخه اینترنتی صداوسیما
تصور می‌کردیم از تلویزیون عبور کرده‌ایم؛ اما واقعیت این است که تلویزیون زودتر مسیرش را عوض کرده. آنچه امروز در پلتفرم‌ها، یوتیوب و نمایش خانگی می‌بینیم، الزاماً رسانه‌ای تازه نیست؛ بلکه بازتولید همان منطق قدیمی است، با ظاهری مدرن‌تر، بی‌لوگوتر و پربیننده‌تر.

وقتی تلویزیون حذف نمی‌شود، تکثیر می‌شود؛ تولد نسخه اینترنتی صداوسیما

به گزارش اطلاع با ما ، تلویزیون: تصور می‌کردیم از تلویزیون عبور کرده‌ایم؛ اما واقعیت این است که تلویزیون زودتر مسیرش را عوض کرده. آنچه امروز در پلتفرم‌ها، یوتیوب و نمایش خانگی می‌بینیم، الزاماً رسانه‌ای تازه نیست؛ بلکه بازتولید همان منطق قدیمی است، با ظاهری مدرن‌تر، بی‌لوگوتر و پربیننده‌تر.

مهاجرت محتوا؛ نه برای آزادی، برای کنترل

با عقب‌نشینی تدریجی محتوای مسئله‌دار از آنتن رسمی، بخشی از تولیدات به فضای اینترنت و نمایش خانگی منتقل شد. این جابه‌جایی نه به معنای رهایی، بلکه نوعی تنظیم تازه بود؛ جایی که محتوا بدون حساسیت‌های مستقیم آنتن، اما با همان خطوط نانوشته تولید می‌شود. قاب پخش تغییر کرده، اما ذهنیت تولید نه.

دو نسخه، یک منطق

امروز با دو چهره از یک رسانه روبه‌رو هستیم: نسخه‌ای رسمی که مخاطب چندانی ندارد و نسخه‌ای اینترنتی که دیده می‌شود. تفاوت در فرم است، نه در چارچوب. مخاطب با خرید اشتراک یا عبور از فیلتر، به رسانه‌ای متفاوت نمی‌رسد؛ فقط وارد شاخه‌ای تازه از همان ساختار قدیمی می‌شود.

مجری به‌مثابه نهاد سیار

در این فضا، مجری دیگر یک فرد مستقل نیست؛ بلکه حامل یک بسته کامل است: لحن مشخص، مرزهای آشنا و نوعی خودکنترلی حرفه‌ای. حذف اینجا مستقیم نیست؛ نامرئی است. کسی چیزی را ممنوع نمی‌کند، اما همه می‌دانند چه چیزهایی اصلاً نباید گفته شود.

آزادی مشروط؛ اعتراضِ خنثی

در برخی برنامه‌ها، جملاتی شنیده می‌شود که ظاهراً انتقادی‌اند، اما با یک «اگر» همه‌چیز خنثی می‌شود. آزادی‌ای که از پیش شرط‌گذاری شده، نه اعتراض است و نه چالش؛ بیشتر شبیه درخواست مؤدبانه برای شنیده‌شدن است. صدا بالا می‌رود، اما نه برای شکستن دیوار؛ برای اطمینان دادن به آن.

وقتی زیرزمین هم امن می‌شود

حتی برنامه‌هایی که سراغ موسیقی زیرزمینی یا ژانرهای اعتراضی می‌روند، با نسخه‌ای پالایش‌شده مواجه‌اند: حذف موضوعات تند، خط قرمزهای از پیش معلوم، انتخاب مخاطب کنترل‌شده و چارچوبی که با ذات آن جریان‌ها فاصله دارد. تفاوت در ظاهر است؛ هسته امن باقی می‌ماند.

یوتیوب؛ آلترناتیو یا اتاق فکر؟

برخی چهره‌ها در فضای آنلاین همان کاری را می‌کنند که تلویزیون رسمی نمی‌تواند آشکارا انجام دهد؛ دعوت از مهمانان خاص، گفت‌وگوهای هدایت‌شده و رسیدن به نتیجه‌ای مشخص. این فضا نه جایگزین رسانه رسمی، بلکه نسخه غیررسمی همان منطق است؛ جایی که پایان بحث از ابتدا معلوم است.

ادامه، نه تغییر

برنامه‌هایی که در پلتفرم‌ها پخش می‌شوند—از سرگرمی و مسابقه تا گفت‌وگو و ورزش—اغلب ادامه نسخه‌های تلویزیونی‌اند، نه نقطه گسست. شوخی‌ها آزادتر شده، رنگ و هیجان بیشتر است، اما فاصله امن با سیاست، قدرت و ساختار حفظ می‌شود.

توقیف نمایشی؛ ابزار دیده‌شدن

در این چرخه، توقیف دیگر ابزار حذف نیست؛ بخشی از بازی توجه است. توقف‌های کوتاه، اصلاحات جزئی و بازگشت با سر و صدا، به دیده‌شدن کمک می‌کند. حتی ممنوعیت هم مدیریت شده و حساب‌شده است.

این گزارش بر پایه بررسی‌های تحریریه اطلاع باما و مرور داده‌های منتشرشده در رسانه‌های کشور تنظیم شده است.

کانال اطلاع باما در تلگرام

برچسب ها :تلویزیون ، صداوسیما

ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : ۰
  • نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
  • نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.