به گزارش اطلاع با ما ، طرح هوشمند نان: در روزهایی که قیمتها سر به فلک کشیدهاند، حالا نان نیز به دو دسته تقسیم شده: نان یارانهای برای فقرا، و نان آزاد برای اغنیا. افزایش قیمت رسمی نان تا ۵۲ درصد در برخی مناطق کشور، تنها یک اصلاح قیمتی نیست؛ بلکه نشانهای از طبقاتی شدن معیشت روزانه مردم است. سیاستی که به نام «هوشمندسازی یارانه آرد» معرفی شده، در عمل به ایجاد صف، نارضایتی، و کاهش کیفیت نان برای طبقات پایین جامعه انجامیده است.
در بسیاری از استانها، قیمت کالاهای خوراکی در دو سال گذشته بیش از ۱۰۰ درصد افزایش یافته و حالا نان، بهعنوان آخرین کالای قابلاتکای سفره مردم، در حال خروج از دسترس دهکهای پایین است. صفهای طولانی، نان بیکیفیت و محدودیتهای سامانه هوشمند، سهم فقرا شده، در حالی که نان آزاد، در نانواییهای خلوت و بدون محدودیت، فقط برای قشر مرفه در دسترس است.
گرچه دولت از هدفمندی یارانه آرد دفاع میکند، اما هیچ شفافسازی دقیقی درباره سهم طبقات مختلف از این یارانه انجام نمیدهد. سامانههای نان کارتی که قرار بود عدالت ایجاد کنند، حالا خود ابزاری برای تبعیض پنهان شدهاند. این وضعیت نه تنها رفاه عمومی را کاهش داده، بلکه سرمایه اجتماعی دولت را نیز تهدید میکند.
در طول تاریخ، نان همواره معیار اعتماد عمومی به حکومتها بوده است. اگر سیاستی باعث شود مردم نتوانند به سادگی به نان باکیفیت دسترسی داشته باشند، اعتماد به عدالت توزیعی دولت کاهش خواهد یافت. حتی امنیت اجتماعی نیز در بلندمدت از چنین شکافی آسیب میبیند.
طرح «نان کارتی» در دولت سیزدهم آغاز شد و دولت چهاردهم نیز در حال گسترش آن است. اما اگر هدف واقعی، ترمیم شکاف اجتماعی و حفظ عدالت معیشتی است، باید این سیاست بهسرعت بازنگری شود. خط فقر نباید از صفحات آماری، به صف نانواییها منتقل شود.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
