به گزارش اطلاع با ما ، ژنو: پس از هفتهها تبادل پیامهای غیرمستقیم، گفتوگوهای ایران و آمریکا در مسقط وارد مرحلهای تازه شده است. آنچه این دور از رایزنیها را حساستر میکند، بحث پذیرش حق غنیسازی، ترکیب تیمهای مذاکرهکننده و سطح انعطافپذیری دو طرف است. آینده این مسیر بیش از هر چیز به نحوه پاسخ تهران و میزان آمادگی واشنگتن برای پذیرش خطوط قرمز اعلامشده بستگی دارد.
در شرایطی که فضای سیاسی و امنیتی میان تهران و واشنگتن همچنان پرتنش ارزیابی میشود، تحرکات دیپلماتیک تازه نشان میدهد دو طرف تمایل دارند مسیر گفتوگو را – هرچند با احتیاط – باز نگه دارند. طی هفتههای اخیر تبادل پیامها از کانالهای مختلف انجام شده و در تازهترین تحول، پیشنهادهایی از سوی آمریکا از طریق عمان به تهران منتقل شده است.
نقش میانجیگری عمان در این مرحله، یادآور تجربههای پیشین گفتوگوهای غیرمستقیم است؛ جایی که مسقط به عنوان کانالی برای انتقال پیامهای حساس عمل کرده است.
موضوع «حق غنیسازی» همچنان یکی از اصلیترین محورهای گفتوگوها محسوب میشود. از نگاه ایران، حفظ ظرفیت غنیسازی یک خط قرمز اعلامشده بوده است. برخی نشانهها حاکی از آن است که پیش از آغاز مذاکرات مسقط، طرف آمریکایی آمادگی خود را برای ورود به بحث در این چارچوب نشان داده است.
با این حال، نحوه صورتبندی این پذیرش، سطح آن و ضمانتهای احتمالی، تعیینکننده خواهد بود. تجربههای گذشته نشان داده که اختلاف در تفسیر مفاهیم فنی میتواند به چالشهای سیاسی گستردهتر منجر شود.
در فضای مذاکراتی، ترکیب تیمها نیز پیامهای خاص خود را منتقل میکند. برخی تحلیلها حضور چهرههایی با رویکرد اقتصادی را نشانهای از تمرکز بر ابعاد تجاری و سرمایهگذاری ارزیابی کردهاند، در حالی که حضور مقامات نظامی میتواند سیگنالهای متفاوتی ارسال کند.
این تفاوت برداشتها نشان میدهد که علاوه بر متن پیشنهادها، «حاشیههای دیپلماتیک» نیز در شکلگیری فضای اعتماد یا بیاعتمادی نقش دارند.
اگرچه هنوز نمیتوان درباره نتیجه این مرحله قضاوت قطعی داشت، اما روشن است که موفقیت مذاکرات به دو عامل وابسته است: ۱. نحوه پاسخ تهران به پیشنهادهای منتقلشده ۲. میزان انعطافپذیری واشنگتن در پذیرش چارچوبهای اعلامی ایران
چنانچه دو طرف بتوانند بر سر اصول اولیه به درک مشترک برسند، احتمال انتقال گفتوگوها به سطحی رسمیتر در قالب نشستهای گستردهتر وجود دارد. در غیر این صورت، مسیر فعلی ممکن است وارد مرحلهای از توقف یا بازنگری شود.
تحولات اخیر نشان میدهد کانال دیپلماسی همچنان باز است، اما این مسیر با حساسیت بالا و محاسبات دقیق دو طرف پیش میرود. گام دوم گفتوگوها میتواند زمینهساز کاهش تنش یا آغاز دورهای تازه از چالشهای سیاسی باشد. نتیجه نهایی نه تنها به محتوای پیشنهادها، بلکه به نحوه مدیریت فضای سیاسی پیرامون آن نیز بستگی خواهد داشت.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
