به گزارش اطلاع با ما ،ایران: با وجود تداوم فضاسازیهای رسانهای درباره احتمال درگیری نظامی، شواهد میدانی و ملاحظات راهبردی نشان میدهد احتمال آغاز جنگ جدید میان اسرائیل و ایران در شرایط فعلی اندک است. تغییر موازنه بازدارندگی، افزایش هزینههای امنیتی، ناکامی سناریوهای چندلایه و تحولات منطقهای از جمله عواملی هستند که تصمیمگیری برای جنگ را پیچیده و پرریسک کردهاند.
ماهها پس از تنشهای نظامی گذشته، اگرچه درگیری تازهای رخ نداده، اما فضای رسانهای همچنان بر طبل احتمال جنگ میکوبد. این وضعیت بیش از آنکه بازتاب یک تصمیم عملیاتی باشد، تلاشی برای حفظ فشار روانی و ایجاد حالت تعلیق در محیط سیاسی و اقتصادی ایران به نظر میرسد. بررسی واقعیتهای میدانی اما تصویر متفاوتی ارائه میدهد.
یکی از خطوط قرمز ثابت در راهبرد امنیتی اسرائیل، مصونماندن جبهه داخلی از پیامدهای مستقیم جنگ بوده است. با این حال، تجربه درگیری اخیر نشان داد که این اصل دیگر تضمینشده نیست. آسیبپذیر شدن امنیت داخلی، هزینه سیاسی و اجتماعی هرگونه تصمیم برای جنگ مجدد را بهطور قابلتوجهی افزایش داده و محاسبات پیشین را دگرگون کرده است.
در ماههای پس از تنش نظامی، سطح آمادگی دفاعی ایران افزایش یافته و تجربه عملیاتی جدیدی شکل گرفته است. این تغییر، ریسکپذیری طرف مقابل را کاهش داده و ضریب اطمینان به موفقیت یک درگیری کوتاه و کمهزینه را تضعیف کرده است؛ عاملی که معمولاً در تصمیمسازیهای نظامی نقش تعیینکننده دارد.
اتکای سنتی اسرائیل بر برتری هوایی، همواره یکی از پایههای اصلی عملیات نظامی آن بوده است. با این حال، در برابر بازیگری که توان ایجاد موازنه بازدارنده دارد، این مزیت دیگر کارکرد گذشته را ندارد. تجربه درگیری قبلی نشان داد که اتکا صرف به قدرت هوایی نمیتواند نتیجه نهایی را تضمین کند.
در کنار گزینه نظامی، تلاش برای اثرگذاری اجتماعی نیز بخشی از راهبرد فشار بوده است. این سناریو بر فرض ایجاد شکاف داخلی و کاهش انسجام اجتماعی استوار بود؛ فرضی که در عمل محقق نشد. واکنش جامعه ایران، معادلات پیشبینیشده را برهم زد و این مسیر را به گزینهای کماثر تبدیل کرد.
تحولات منطقهای نیز نقش بازدارنده مهمی دارند. از لبنان و غزه گرفته تا عراق، هیچیک از پروندهها به نقطه مطلوب برای آغاز یک درگیری بزرگتر نرسیدهاند. در چنین شرایطی، گسترش دامنه تنش میتواند پیامدهای پیشبینیناپذیری برای کل منطقه ایجاد کند؛ موضوعی که تصمیمگیران را محتاطتر میکند.
افزایش تعاملات بینالمللی و گسترش همکاریهای اقتصادی و سیاسی، بهعنوان یک متغیر مکمل، هزینههای سیاسی هرگونه ماجراجویی نظامی را بالا میبرد. این عامل، فضای مانور برای تشدید تنش را محدودتر میکند.
برآیند واقعیتهای میدانی، منطقهای و سیاسی نشان میدهد که احتمال وقوع جنگ جدید در شرایط فعلی پایین است. با این حال، ماهیت پرتنش روابط و سابقه تصمیمهای غیرمنتظره، ضرورت حفظ آمادگی و هوشیاری راهبردی را همچنان برجسته نگه میدارد.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
