حدود ۲۰ سال پس از تأسیس کارگروه ساماندهی مد و لباس، روایت غزل بهمنی نشان می‌دهد این نهاد به جای حمایت از طراحان و برندسازی پوشش ایرانی، بیشتر درگیر صدور مجوز و برگزاری جشنواره‌هایی بی‌اثر شده است.؛