به گزارش اطلاع با ما ، نقشه راه احیای برجام: سید حسین موسویان در بخشی از یادداشت خود نوشت:در ارزیابی سیاستهای آمریکا نسبت به برنامه هستهای ایران، چهار خطای کلیدی دیده میشود که بازبینی آنها میتواند مسیر گفتگوها را روشنتر کند:
نخست، هر توافق هستهای باید مبتنی بر پیمان عدم اشاعه سلاحهای هستهای (NPT) باشد. طبق ماده چهارم این پیمان، همه اعضا بدون تبعیض از حق توسعه و استفاده صلحآمیز از انرژی هستهای برخوردارند.
دوم، کشورهای متعددی که بمب هستهای ندارند اما عضو NPT هستند از جمله ژاپن، آلمان و برزیل که دارای تأسیسات غنیسازی هستند، بنابراین غنیسازی لزوماً به معنای تلاش برای ساخت سلاح نیست.
سوم، ایالات متحده خود در دوران پیش از انقلاب ۱۳۵۷، بنیان صنعت هستهای ایران را گذاشت و برنامهای بلندپروازانه برای ساخت ۲۰ نیروگاه هستهای را در ایران پشتیبانی کرد. در نتیجه، استدلالهایی نظیر اینکه منابع نفتی ایران نیاز به انرژی هستهای را منتفی میکند، بیاساس است.
چهارم، در دهههای ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ ایران آماده بود در قبال تأمین پایدار سوخت، از غنیسازی صرفنظر کند، اما این پیشنهاد از سوی آمریکا رد شد و همین امر ایران را به سمت خودکفایی در تولید سوخت سوق داد.
اول، کاهش سطح غنیسازی اورانیوم ایران از ۶۰ درصد به زیر پنج درصد، میتواند نگرانیهای بینالمللی را کاهش دهد.
دوم، اجرای کامل پروتکل الحاقی توسط ایران، ابزارهای نظارتی آژانس بینالمللی انرژی اتمی (IAEA) را تقویت کرده و اطمینان از استفاده صلحآمیز از فناوری هستهای را افزایش میدهد.
سوم، مدیریت ذخایر اورانیوم غنیشده در سطح بالا (۶۰ درصد)، از طریق صادرات یا تبدیل آن، اقدامی مؤثر برای رفع نگرانیهاست. همچنین توافق بر نگهداری ذخایر فقط به اندازه مصرف داخلی میتواند اعتمادسازی کند.
چهارم، مذاکره برای تمدید محدودیتهای زمانی برنامه هستهای ایران – معروف به «بندهای غروب» – میتواند اطمینان نسبت به آینده را افزایش دهد.
پنجم، ایالات متحده باید بهطور ملموس و واقعی در مسیر رفع تحریمها گام بردارد.
گزارشها حاکی از آن است که امکان دیدار میان دونالد ترامپ و رئیسجمهور پزشکیان مطرح شده است؛ دیداری که میتواند به امضای اصول توافقشده در سه دور مذاکرات میان عباس عراقچی و استیو ویتکوف منجر شود.
برای حلوفصل کامل مناقشه هستهای و تنشهای مرتبط، ایران و آمریکا باید بر سر یک دستورکار جامع به توافق برسند. پنج گام کلیدی در این مسیر عبارتند از:
الف) امضای معاهدهای رسمی که وضعیت ایران را بهعنوان کشوری غیردارنده سلاح هستهای تأیید کند.
ج) ایفای نقش میانجیگرانه آمریکا برای کاهش تنشهای نظامی و امنیتی میان ایران و اسرائیل.
ه) طراحی نقشه راهی برای کاهش تنشها، رفع خصومتها و بازسازی تدریجی روابط دیپلماتیک.
این چارچوب پیشنهادی، اگر با حسن نیت و اراده سیاسی پیگیری شود، میتواند شانس موفقیت دیپلماسی را افزایش دهد، از خطر بروز جنگی دیگر در خاورمیانه جلوگیری کند و بنیانی برای ثبات بلندمدت فراهم سازد.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
