به گزارش اطلاع با ما ، ترامپ، ایران و بازی با کلمات: علی بیگدلی، تحلیلگر مسائل بینالملل، معتقد است که ترامپ سیاستی دوگانه در قبال ایران در پیش گرفته است. او با امضای بخشنامه ضدایرانی، همزمان ابراز امیدواری کرده که نیازی به اجرای کامل آن نباشد، که این میتواند تلاشی برای تأثیرگذاری بر فضای داخلی ایران باشد.
ترامپ به دلیل نگاه اقتصادی خود تمایلی به جنگ ندارد و به دنبال توافق با ایران است. بااینحال، سفرهای احتمالی او به چین و روسیه میتواند به ضرر ایران تمام شود. چین، با وجود خرید روزانه ۱.۲ میلیون بشکه نفت از ایران، منافع تجاری گستردهتری با آمریکا دارد و ممکن است در نهایت همراهی بیشتری با واشنگتن نشان دهد. همچنین، اگر ترامپ بتواند پوتین را نیز به سیاستهای ضدایرانی خود متمایل کند، ایران ممکن است با فشارهای بینالمللی جدیدی روبهرو شود. ازاینرو، ایران باید در برابر تحرکات دیپلماتیک ترامپ هوشیار باشد.
تحلیل: آیا ترامپ به دنبال فشار، توافق یا محاصره دیپلماتیک ایران است؟
اظهارات اخیر ترامپ درباره ایران، در کنار اقدامات و سفرهای احتمالی او به چین و روسیه، نشان از یک راهبرد چندوجهی دارد. او از یک سو بخشنامهای ضدایرانی را امضا میکند و از سوی دیگر، اعلام میکند که امیدوار است نیازی به استفاده گسترده از آن نباشد. این رفتار میتواند دو هدف را دنبال کند:
1. فشار روانی و دیپلماتیک بر ایران: ترامپ تلاش دارد از طریق اظهارات مبهم و متناقض، فضای داخلی ایران را تحت تأثیر قرار دهد. با القای احتمال جنگ و همزمان پیشنهاد مذاکره، او قصد دارد تصمیمگیران ایرانی را در یک وضعیت نامطمئن قرار دهد و واکنشهای آنها را بسنجد.
2. مهار ایران از طریق شرکای بینالمللی: سفرهای احتمالی ترامپ به چین و روسیه اهمیت زیادی دارد. چین، به عنوان بزرگترین خریدار نفت ایران، در عین حال روابط اقتصادی گستردهای با آمریکا دارد. در گذشته نیز این کشور در برخی مقاطع با تحریمهای واشنگتن علیه ایران همراهی کرده است. اگر ترامپ بتواند پکن را متقاعد کند که خرید نفت از ایران را کاهش دهد، تهران با یک چالش اقتصادی جدی مواجه خواهد شد.
از سوی دیگر، روابط روسیه و ایران در سالهای اخیر بهویژه در حوزه همکاریهای نظامی و انرژی تقویت شده است. اما اگر ترامپ بتواند امتیازاتی به پوتین بدهد و او را به سیاستهای ضدایرانی متمایل کند، ایران ممکن است در عرصه بینالمللی منزویتر شود.
ترامپ همچنان سیاست «فشار حداکثری» را در دستور کار دارد، اما به دلیل تفکر اقتصادی و تاجرگونهاش، علاقهای به ورود به یک جنگ پرهزینه ندارد. در عوض، او به دنبال اعمال فشار از طریق اهرمهای اقتصادی و دیپلماتیک است تا ایران را به مذاکرهای تحت شرایط مطلوب آمریکا وادار کند. در این شرایط، ایران باید با هوشیاری کامل به تحرکات دیپلماتیک ترامپ توجه کند و از ابزارهای موجود برای حفظ روابط اقتصادی و استراتژیک خود با چین و روسیه بهره ببرد.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
