به گزارش اطلاع با ما ، اظهارات اخیر دونالد ترامپ درباره محدودیت قانونی برای حضور در یک دوره سوم ریاستجمهوری، بحث درباره آینده جریان موسوم به «اول آمریکا» و جنبش MAGA را وارد مرحله تازهای کرده است.
ترامپ همچنان یکی از قدرتمندترین چهرههای حزب جمهوریخواه محسوب میشود و حمایت او میتواند مسیر یک نامزد را به شکل چشمگیری تغییر دهد. با این حال، محدودیت قانونی باعث شده نگاهها از همین حالا به سمت چهرهای معطوف شود که بتواند میراث سیاسی او را ادامه دهد.
در این میان، چند نام بیش از دیگران مطرح هستند؛ اما رقابت اصلی فعلاً میان جیدی ونس و مارکو روبیو شکل گرفته است.
جیدی ونس به دلیل جایگاهش به عنوان معاون رئیسجمهور، یکی از جدیترین گزینهها برای انتخابات آینده محسوب میشود.
او در دولت ترامپ تلاش کرده است در موضوعات مهم داخلی و خارجی نقش پررنگی داشته باشد و از یک معاون صرفاً تشریفاتی فاصله بگیرد. حضور در پروندههای مهم سیاست خارجی و فعالیت در موضوعات اقتصادی و اجرایی، به ونس فرصت داده است تجربه بیشتری برای یک رقابت سراسری به دست آورد.
مهمترین مزیت ونس، نزدیکی او به بدنه اصلی حامیان ترامپ است. با این حال، برخی مواضع سیاسی و اجتماعی او موجب شده بخشی از جمهوریخواهان و گروههای بانفوذ محافظهکار نسبت به آینده سیاسی او تردید داشته باشند.
عملکرد جمهوریخواهان در انتخابات میاندورهای ۲۰۲۶ نیز میتواند در تعیین جایگاه ونس بسیار مهم باشد؛ چراکه شکست سنگین حزب ممکن است زمینه را برای ظهور رقبای جدیتر فراهم کند.
مارکو روبیو در نقطه دیگری از طیف جمهوریخواه قرار دارد. او علاوه بر تجربه طولانی در سیاست خارجی، سابقه حضور در رقابتهای انتخاباتی سراسری را نیز دارد و اکنون در دولت ترامپ یکی از مهمترین مسئولیتهای اجرایی را بر عهده گرفته است.
روبیو میتواند برای جمهوریخواهانی جذاب باشد که ضمن حفظ بخشهایی از سیاستهای ترامپ، به دنبال چهرهای با ادبیات سنتیتر و تجربه گستردهتر در عرصه بینالمللی هستند.
همین ویژگی باعث شده نام او در میان گزینههای جدی جانشینی ترامپ قرار گیرد؛ حتی اگر خودش فعلاً از حمایت از ونس در صورت نامزدی او سخن گفته باشد.
در صورت باز شدن میدان رقابت، سناتورهایی مانند تد کروز و جاش هاولی نیز میتوانند وارد معادله شوند.
کروز از چهرههای شناختهشده جریان محافظهکار آمریکا است و در موضوعات امنیتی و سیاست خارجی مواضع سختگیرانهای دارد. او میتواند بخشی از بدنه سنتیتر و ایدئولوژیک جمهوریخواهان را جذب کند.
هاولی اما مسیر متفاوتی را دنبال کرده و تلاش کرده است تصویری نزدیکتر به دغدغههای اقتصادی طبقه متوسط و کارگران ارائه دهد. این رویکرد میتواند در صورت تغییر اولویتهای رأیدهندگان جمهوریخواه، به یک مزیت انتخاباتی تبدیل شود.
تام کاتن نیز از دیگر چهرههایی است که به دلیل مواضع امنیتی و سیاست خارجی سختگیرانه، ظرفیت حضور در این رقابت را دارد.
رقابت جانشینی ترامپ فقط به کنگره و کابینه محدود نمیشود. برخی فرمانداران جمهوریخواه نیز میتوانند در صورت فراهم شدن شرایط وارد میدان شوند.
ران دسانتیس همچنان از چهرههای شناختهشده جریان محافظهکار است و تجربه رقابتهای انتخاباتی گذشته را در اختیار دارد. با پایان دوره فرمانداری او، نحوه حفظ حضور سیاسی و ایجاد یک شبکه ملی برایش اهمیت ویژهای پیدا خواهد کرد.
گلن یانگکین نیز با فعالیتهای سیاسی و حمایت از نامزدهای جمهوریخواه در ایالتهای حساس، تلاش کرده است جایگاه خود را فراتر از ویرجینیا تثبیت کند.
در کنار این چهرهها، افرادی مانند پیت هگست، رابرت اف. کندی جونیور و حتی دونالد ترامپ جونیور نیز در تحلیلهای مربوط به آینده جریان ترامپی مطرح شدهاند.
ترامپ جونیور به دلیل نام خانوادگی و ارتباط نزدیک با پایگاه هواداران پدرش، از ظرفیت قابل توجهی برای جلب توجه رسانهای برخوردار است؛ هرچند هنوز مشخص نیست این حضور به یک نامزدی رسمی منتهی شود.
یکی از سناریوهای غیرمنتظره میتواند ورود تاکر کارلسون به رقابت باشد.
کارلسون در سالهای اخیر نفوذ قابل توجهی در میان بخشی از محافظهکاران آمریکا پیدا کرده و اختلافات او با دولت ترامپ، بهویژه در زمینه سیاست خارجی و جنگ، او را از برخی جریانهای رسمی جمهوریخواه جدا کرده است.
اگر نارضایتی از سیاست خارجی دولت افزایش پیدا کند، کارلسون میتواند تلاش کند خود را نماینده جریان ضدجنگ در میان حامیان MAGA معرفی کند.
در سوی دیگر میدان، گروهی از جمهوریخواهان قرار دارند که معتقدند حزب باید پس از ترامپ به سمت مدل سنتیتری حرکت کند.
چهرههایی مانند برایان کمپ، نیکی هیلی، رند پاول و توماس مَسی میتوانند نماینده بخشی از این جریان باشند؛ جریانی که تلاش میکند رأیدهندگان میانهرو و محافظهکاران سنتی را دوباره به سمت جمهوریخواهان جذب کند.
در شرایط فعلی نمیتوان یک جانشین قطعی برای ترامپ معرفی کرد. ونس به دلیل جایگاه معاونت ریاستجمهوری و نزدیکی به ترامپ یک مزیت مهم دارد، در حالی که روبیو از تجربه اجرایی، سیاست خارجی و سابقه ملی برخوردار است.
در کنار این دو، سناتورها، فرمانداران، چهرههای رسانهای و حتی اعضای خانواده ترامپ میتوانند معادله انتخابات ۲۰۲۸ را تغییر دهند.
به همین دلیل، مسیر انتخابات ریاستجمهوری آمریکا در سال ۲۰۲۸ ممکن است نه یک رقابت ساده برای جانشینی ترامپ، بلکه نبردی بر سر آینده کامل جنبش MAGA و شکل جمهوریخواهی در دوران پس از ترامپ باشد.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ