به گزارش اطلاع با ما ، کمبود پرستار در ایران: نسبت پرستار به تخت در ایران نصف استاندارد جهانی است و همین موضوع فشار بیسابقهای به کادر درمان وارد کرده است. کارشناسان میگویند کمبود بودجه برای جذب نیرو، اصلیترین مانع رفع این بحران است؛ بحرانی که مستقیماً جان بیماران را تهدید میکند.
در سالهای اخیر، پرستاران ستون اصلی نظام سلامت ایران بودهاند؛ از روزهای سخت کرونا تا فعالیتهای روزمره بیمارستانها. با این حال، شرایط کاری دشوار، حقوق ناکافی، پرداختنشدن بهموقع کارانهها و وعدههای بلاتکلیف استخدام، باعث شده جامعه پرستاری با فرسودگی و بیانگیزگی جدی روبهرو شود.
طبق استانداردهای بینالمللی، به ازای هر تخت بیمارستانی باید دستکم دو نیروی درمانی شامل پرستار و کادر پشتیبان وجود داشته باشد. اما در ایران این عدد حدود ۱.۱ نفر است و در برخی استانها حتی به ۰.۸ نفر میرسد. همین موضوع، فشار مضاعفی به نیروهای فعال وارد کرده و کیفیت خدمات را بهشدت پایین آورده است.
کارشناسان حوزه سلامت میگویند کمبود نیروی پرستاری، یک بحران خاموش است که تبعات آن مستقیماً بر جان بیماران تأثیر میگذارد. فشار شیفتهای کاری زیاد، خستگی مزمن، ترک شغل و مهاجرت پرستاران از جمله پیامدهای این وضعیت است که در نهایت، نظام سلامت کشور را در آستانه فروپاشی قرار میدهد.
منصور علیمردانی، عضو کمیسیون بهداشت و درمان مجلس، میگوید: مشکل اصلی کمبود پرستار، تأمین نشدن ردیف بودجه برای جذب و پرداخت حقوق نیروهاست. سازمان امور استخدامی و سازمان برنامه و بودجه در تخصیص منابع کافی با چالش مواجهاند، و تا زمانی که این مشکل رفع نشود، امکان استخدام پرستاران جدید وجود نخواهد داشت.
به گفته علیمردانی، حل بحران کمبود پرستار نیازمند اختصاص بودجه پایدار برای پرداخت حقوق و مزایا و همچنین ایجاد مشوقهایی مانند مسکن ارزانقیمت، تعاونیها و اجازه فعالیت مطب شخصی است. او تأکید میکند که پرستاران و پزشکان، بهدلیل نقش حیاتیشان، باید مورد حمایت جدی قرار گیرند.
اگر چارهای اساسی برای جذب نیروی پرستاری اندیشیده نشود، این وضعیت نهتنها منجر به افت کیفیت خدمات میشود، بلکه میتواند تهدیدی جدی برای سلامت عمومی جامعه باشد. به باور بسیاری از کارشناسان، این بحران فقط با اصلاح ساختار بودجهای و تصمیمگیری قاطع قابلحل است.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
