به گزارش اطلاع با ما، فوتبال ایران : روند نقلوانتقالات فوتبال ایران سالهاست با انتقادهایی جدی مواجه است؛ انتقادهایی که بر نقش شبکههای واسطهای و فضاسازی رسانهای در معرفی بازیکنان کمتجربه یا کماثر بهعنوان «ستاره» تمرکز دارد. نتیجه این روند، حضور بازیکنانی در تیمهای بزرگ است که نهتنها تأثیر فنی محسوسی ندارند، بلکه به چرخهای از جابهجاییهای پرهزینه و کمثمر دامن میزنند.
یکی از پدیدههای تکرارشونده فوتبال ایران، تبدیل ناگهانی بازیکنان گمنام به گزینههای جذاب نقلوانتقالاتی است. این فرآیند اغلب نه بر پایه عملکرد فنی پایدار، بلکه بر موجی از تبلیغات، تیترسازی و فضاسازی رسانهای شکل میگیرد؛ فضایی که بازیکن معمولی را در مدت کوتاهی در قامت «استعداد بزرگ» معرفی میکند.
الگوی این جابهجاییها تقریباً ثابت است. بازیکن از یک تیم کمحاشیه به تیمی پرطرفدار منتقل میشود، اما بهدلیل فاصله فنی، اغلب سهمش از فصل به دقایق محدود یا نیمکتنشینی ختم میشود. نه تیم بهره میبرد و نه بازیکن فرصت رشد واقعی پیدا میکند؛ تنها چیزی که باقی میماند، یک عنوان پرزرقوبرق در کارنامه است.
پس از یک دوره کوتاه حضور کماثر، همان بازیکن با عنوان «بازیکن سابق استقلال یا پرسپولیس» وارد چرخه بعدی نقلوانتقال میشود. در این مرحله، نام تیم بزرگ جای خالی عملکرد را پر میکند و مقصد بعدی، بدون بررسی دقیق سابقه فنی، هزینهای قابل توجه پرداخت میکند؛ هزینهای که اغلب تناسبی با خروجی فنی ندارد.
این روند تنها به اتلاف منابع ختم نمیشود؛ پیامد دیگر آن، شکلگیری تصور نادرست از جایگاه و توانایی در ذهن برخی بازیکنان است. بازیکنانی که هنوز مسیر طبیعی پیشرفت را طی نکردهاند، ناگهان با انتظارات بزرگ، دستمزد بالا و جایگاه ناپایدار مواجه میشوند؛ وضعیتی که هم به فوتبال ضربه میزند و هم به خود بازیکن.
در شرایطی که فوتبال ایران با کمبود زیرساخت، آموزش پایه ضعیف و بحران مالی دستوپنجه نرم میکند، تداوم چنین چرخهای منابع را از مسیر توسعه منحرف میکند. پولی که میتواند صرف آکادمیها و استعدادیابی واقعی شود، در جابهجاییهای کوتاهمدت و کماثر هدر میرود.
مسئله نقلوانتقالات فوتبال ایران، فقط چند اسم یا چند قرارداد خاص نیست؛ بلکه یک الگوی معیوب است که از دل آن ستارهسازی کاغذی، تصمیمگیریهای احساسی و هزینههای بیبازده بیرون میآید. تا زمانی که معیار انتخاب بازیکن، عملکرد مستمر و ارزیابی فنی دقیق نباشد، این چرخه ادامه خواهد داشت و فوتبال ایران همچنان هزینه میدهد، بیآنکه پیشرفت کند.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
