به گزارش اطلاع با ما، حمله به العدید: رضا توکلی نوشت – در چند سال اخیر، هرگاه ایران عملیات نظامی یا امنیتی علیه اهداف آمریکایی یا صهیونیستی انجام داده، بخشی از جریان رسانهای داخلی ــ عمدتاً با نیت دلسوزی و از منظر مطالبهگری ــ بهگونهای با تردید، بدبینی یا حتی انکار با آن برخورد کرده است. عملیات عینالاسد که رهبر انقلاب آن را «یوما…» نامیدند، از سوی برخی چهرههای رسانهای منتقد، «فیک» خوانده شد؛ تحلیلی که در عمل همراستا با روایت کاخ سفید قرار گرفت.
در مورد حمله اخیر به پایگاه آمریکایی العدید قطر نیز، تا پیش از انتشار تصاویر ماهوارهای، همین رویکرد تکرار شد و حتی برخی رسانههای فارسیزبان، برای اثبات «بیاثر بودن» حمله، به رسانههای اسرائیلی استناد کردند! در چنین فضایی، این پرسش جدی مطرح است که چرا بخشی از بدنه تحلیلگران و رسانههای داخلی، برای درک واقعیت میدانی، ناگزیر به تأیید روایت غربیها وابسته ماندهاند؟ آیا این تنها ناشی از محافظهکاری در تحلیل است یا ریشه در نوعی خودتحقیری و بیاعتمادی نسبت به نهادهای رسمی دارد؟
حتی اگر نیت منتقدان از سر دلسوزی و پیگیری شفافیت باشد، بیتوجهی به مختصات جنگهای نوین، بهخصوص جنگهای شناختی، میتواند به بازتولید روایت دشمن منجر شود؛ روایتی که بیش از آنکه بر مبنای واقعیت باشد، مبتنی بر مدیریت ذهن و افکار عمومی طراحی شده است.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
