به گزارش اطلاع با ما ، زلزلهسازی: آیا میتوان انفجار را طوری وانمود کرد که شبیه زلزله طبیعی باشد؟ با زبان ساده: چرا شبکههای لرزهنگاری، فروصوت و رادیونوکلئید این ترفند را لو میدهند.
زلزلههای زمینساختی انرژی را روی یک گسل و در طول یک سطح آزاد میکنند؛ در نتیجه سیگنالهای برشی (S) و الگوی موجی مشخصی ایجاد میشود. انفجارها از یک نقطه آغاز شده و نسبت موج فشاری (P) به برشی بالاتری دارند — این تفاوت در «ردپای لرزهای» خیلی تابلوست.
زلزلههای زمینساختی معمولاً در عمق چند کیلومتری رخ میدهند؛ انفجارهایی که برای پنهانماندن حفر میشوند معمولاً بسیار سطحیترند. دادههای ژرفا و رفتار پسلرزهها (که زلزلههای طبیعی معمولاً دارند) سریعاً ماهیت رویداد را نشان میدهد.
انفجارهای زیرزمینی بزرگ اغلب امواج فروصوت تولید میکنند که میتواند هزاران کیلومتر منتقل شود؛ زلزلههای معمولی چنین سیگنالهای قابلتوجهی ندارند. در نزدیک سواحل یا زیر آب هم هیدروفونها صدای خاصی ثبت میکنند — شبکههای بینالمللی این امواج را رصد میکنند.
در صورت شکافت یا واکنش هستهای، ایزوتوپهایی مانند زنون-۱۳۳ یا آرگون-۳۷ از طریق ترکها به سطح میآیند. ایستگاههای نمونهبرداری هوایی و زمینی میتوانند این گازها را شناسایی کنند — چیزی که یک زلزله طبیعی تولید نمیکند.
حفاری، جابهجایی خاک، ساختوسازهای پنهانی یا حضور تجهیزات سنگین معمولاً پیشدرآمد یک آزمایش زیرزمینی است و با تصاویر ماهوارهای قابل اثباتاند. همافزایی بین دادههای لرزهای، فروصوت، رادیونوکلئید و تصاویر، تشخیص را قطعی میکند.
برای انفجارهای کوچکِ منفرد در پسزمینه نویز طبیعی ممکن است پنهانی باقی بماند، ولی یک انفجار که نشانههایی شبیه «زلزله» با بزرگای ~5 ایجاد کند — پنهانماندن آن در برابر شبکههای مدرن تقریباً غیرممکن است. بنابراین ایده «پنهان کردن انفجار و وانمود کردن به زلزله» در عمل قابل اعتماد نیست.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
