به گزارش اطلاع با ما ، جام جهانی: ایمان گودرزی– تیم ملی فوتبال ایران در آستانه جام جهانی ۲۰۲۶ وارد مرحله نهایی آمادهسازی شده و تورنمنت العین، تصویری روشن از اولویتهای امیر قلعهنویی ارائه میدهد. از تثبیت جایگاه بیرانوند گرفته تا رقابت فشرده در قلب دفاع و حذف تدریجی برخی چهرههای جوان، نشانهها حاکی از آن است که شانس پدیدهها برای حضور در فهرست نهایی بسیار محدود شده است. سبک تدافعی جدید نیز برخی استعدادهای هجومی مثل آریا یوسفی را عملاً از دایره انتخاب خارج کرده است. با بازگشت مصدومان و محرومان، احتمالاً بسیاری از چهرههای تازه مجبورند زودتر از تصور، با رؤیای جام جهانی خداحافظی کنند.
آخرین اردوی آمادهسازی تیم ملی در العین، شاید بیش از هر تورنمنت دیگری، نشانههای واضحی از استراتژی امیر قلعهنویی برای حضور در جام جهانی ۲۰۲۶ ارائه داد. تنها چهار بازی تدارکاتی تا شروع این رقابتها باقی مانده و کادر فنی تلاش کرده تا با کمترین ریسک، نسخه نهایی ترکیب خود را آزمایش کند. سبک بازی واکنشگرا، دفاع فشرده و تغییرات محدود، همگی نشان میدهد که ساختار اصلی تیم تقریباً مشخص شده است.
جایگاه دروازهبان اول تیم ملی هیچ ابهامی ندارد. علیرضا بیرانوند همچنان ستون اصلی ساختار تدافعی است و فاصلهای محسوس با سایر گزینهها دارد. پیام نیازمند، سیدحسین حسینی و محمدرضا اخباری همگی در سطح قابلقبولی هستند اما در معادله قلعهنویی، تجربه و ثبات بیرانوند برگ برندهای است که بهسختی جابهجا میشود. تنها یک محرومیت غیرمنتظره میتواند شرایط را تغییر دهد.
مصدومیت حزباوی باعث شد فرصت تازهای برای مجید حسینی ایجاد شود و او نیز از آن نهایت استفاده را برد. بازی کامل در دو مسابقه و تمجید مستقیم سرمربی، نشان میدهد که او در حال سبقت گرفتن از کنعانیزادگان است. با این حال، فرم بدنی و شرایط مصدومیتها در ماههای باقیمانده تا جام جهانی تعیینکننده نهایی خواهد بود و این پست همچنان یکی از گرههای فنی تیم محسوب میشود.
نقطه عجیب اردو، غیبت کامل آریا یوسفی بود؛ بازیکنی که در سپاهان یکی از چهرههای امیدبخش فوتبال ایران محسوب میشود. عدم استفاده از او و تکیه به حردانی و اسماعیلیفر در سمت چپ دفاع، نشان میدهد که مدل دفاعی تیم ملی، بهویژه بلوک پایین، ترجیحی برای مدافعان هجومی ندارد. این تغییر فلسفه احتمالاً شانس یوسفی برای حضور در فهرست نهایی را بسیار کم میکند.
محمد عمری و هادی حبیبینژاد نخستین تجربه دعوت به تیم ملی را از دست دادند؛ زیرا حتی یک دقیقه هم به میدان نرفتند. همینطور مهدی تیکدری که در اوج آمادگی بود، به شکل غیرمنتظرهای نیمکتنشین شد. این در حالی است که محبی تنها با یک جلسه تمرین فرصت بازی پیدا کرد. این روند تکراری ـ دعوت جوانان بدون فرصت بازی ـ انتقاداتی جدی را متوجه کادر فنی کرده است.
نامهایی مثل علی علیپور، مهدی هاشمنژاد و علیرضا کوشکی با نمایشهای قابل قبول خود را مطرح کردند، اما مشخص نیست این اعتماد در اردوهای بعدی ادامه پیدا کند یا نه. تجربه سالهای اخیر نشان داده که با بازگشت بازیکنان باتجربه مثل قایدی، جهانبخش، قلیزاده و محمدمحبی، معمولاً فضا برای جوانها تنگ میشود. بنابراین تغییر نسل در تیم ملی همچنان نیمهکاره مانده و فرصتهای ایجادشده بیشتر شبیه «توفیق اجباری» است تا یک «استراتژی برنامهریزیشده».
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
