به گزارش اطلاع با ما ، ترامپ : ترامپ خود را معمار صلح خاورمیانه میداند، اما واقعیت زمین چیز دیگری میگوید. از لبنان تا غزه، شعلههای درگیری هنوز زبانه میکشد و عربستان، برخلاف تصور واشنگتن، حاضر نیست بدون تضمین برای تشکیل کشور فلسطین، وارد توافق صلح شود. در این میان، ایران و نیروهای نیابتیاش همچنان بخش جداییناپذیر از این معادله پرآشوباند. خاورمیانهی واقعی، هیچ شباهتی به نسخهی ذهنی ترامپ و نتانیاهو ندارد.
در ذهن دونالد ترامپ، خاورمیانه به آرامشی تاریخی رسیده است. او در سخنرانیهایش از «اتفاقات شگفتانگیز» میگوید و معتقد است که همه کشورهای منطقه مشتاق پیوستن به قطار صلحاند. اما واقعیت زمین چیز دیگری است. در غزه، لبنان و عراق هنوز صدای جنگ خاموش نشده و سیاستهای ترامپ و نتانیاهو چیزی جز صلحی کاغذی بر خاکی ملتهب نیست.
از زمان آتشبس سال گذشته، اسرائیل بیش از ۵۰۰ بار به جنوب لبنان و دره بقاع حمله کرده است. سازمان ملل تأیید میکند که بیش از صد غیرنظامی در این حملات کشته شدهاند و هزاران لبنانی هنوز به خانههایشان بازنگشتهاند. در حالی که حزبالله تنها یک عملیات محدود انجام داده، نتانیاهو همچنان از حمله بزرگتر سخن میگوید. در بیروت دیگر کسی نمیپرسد «آیا جنگی در راه است؟» بلکه تنها دربارهی «زمان» آن بحث میکند.
در غزه نیز وضعیت مشابهی جریان دارد. از زمان آتشبس تحمیلی ترامپ به نتانیاهو، بیش از ۲۳۰ فلسطینی در حملات جدید کشته شدهاند. کمکهای بشردوستانه قطرهچکانی میرسد و بازسازی همچنان رؤیاست. طرح موسوم به «۲۰ مادهای ترامپ برای غزه» که قرار بود نیروی حافظ صلح بینالمللی تشکیل دهد، تنها روی کاغذ مانده و هیچ کشوری جز اندونزی آمادگی خود را اعلام نکرده است.
ترامپ صلح خاورمیانه را در گرو پیوستن عربستان به «توافقهای ابراهیم» میداند، اما ریاض تاکنون خط قرمز فلسطین را حفظ کرده است. محمد بن سلمان میداند که بیتوجهی به تشکیل کشور فلسطین میتواند موجی از واکنشهای خشمآلود در جهان عرب و حتی خطر ترور برای او به همراه داشته باشد. او با واقعگرایی سیاسی، میکوشد بین منافع داخلی، رابطه با آمریکا و افکار عمومی جهان اسلام تعادل برقرار کند؛ امری که درک آن برای ترامپ و مشاورانش دشوار است.
از لبنان تا غزه و عراق، ردپای نفوذ ایران همچنان قابلمشاهده است. واشنگتن و تلآویو شاید گمان کنند با حذف تهران میتوانند پازل صلح را کامل کنند، اما هیچ معادلهای بدون حضور ایران در خاورمیانه پایدار نمیماند. در حالی که آمریکا از «تضعیف نیروهای نیابتی ایران» سخن میگوید، همین نیروها هنوز میدان را ترک نکردهاند و عملاً بخشی از واقعیت سیاسی و نظامی منطقه محسوب میشوند.
اشتباه بزرگ ترامپ و نتانیاهو این است که گمان میکنند میتوانند صلحی مصنوعی بسازند و تنها با کنار هم چیدن قطعات کوچکتر، تصویر بزرگ خاورمیانه را کامل کنند؛ بیآنکه قطعه اصلی آن یعنی فلسطین را در نظر بگیرند. اما تاریخ خاورمیانه بارها نشان داده است که توافقهای جداگانه، بدون حل ریشهای مسئله فلسطین، دیر یا زود فرو میپاشند.
در حالی که ترامپ از «صلح در خاورمیانه» میگوید، آسمان بیروت هنوز پر از پهپاد است و نوار غزه در دود و آوار میسوزد. صلح واقعی تنها زمانی ممکن است که همه بازیگران منطقه، از ایران و عربستان تا فلسطین و اسرائیل، در چارچوبی واقعی و عادلانه مشارکت کنند — نه بر اساس تخیل یک رئیسجمهور آمریکایی یا جاهطلبی یک نخستوزیر اسرائیلی.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
