به گزارش اطلاع با ما ، شهرداری تهران: در تهران، قانون دیگر ابزار نظم نیست؛ کالا شده است. از فروش مجوز طرح ترافیک تا قیمتگذاری تخلفات ساختمانی، شهرداری بهجای نگهبان قانون، به دلال میان تخلف و مجوز بدل شده است. نتیجه، شهری آلودهتر، ناعادلانهتر و بینظمتر از همیشه است.
در تهران، نظم شهری گویا دیگر از مسیر قانون نمیگذرد. هر تخلفی، از ساختوساز تا عبور از خطوط طرح ترافیک، قیمت دارد. در واقع، شهرداری به نهادی تبدیل شده که بین قانون و درآمد یکی را انتخاب کرده و متأسفانه، گزینه دوم را برگزیده است. «فروش قانون در شهرداری تهران» نه فقط شعار اعتراضی، بلکه واقعیتی روزمره است.
طرح ترافیک روزی با هدف کاهش آلودگی و ازدحام تصویب شد، اما امروز خود به یکی از منابع آلودگی و نابرابری تبدیل شده است. شهروندانی که توان پرداخت دارند، مجوز ورود میخرند و بقیه در ازدحام و هوای آلوده گرفتارند. رئیس کمیسیون عمران شورای شهر تهران پیشتر هشدار داده بود که نگاه درآمدی به طرح ترافیک، به جای کاهش ترافیک، نارضایتی عمومی را افزایش داده است.
تهران هنوز از سامانه هوشمند ترافیک بیبهره است. دوربینها بیشتر ابزار جریمهاند تا مدیریت. نتیجه آنکه، مردم پول طرح را میپردازند اما همچنان ساعتها در مسیرهای قرمز نقشهها میمانند. با سهم تنها ۲۷ درصدی حملونقل عمومی در سفرهای شهری، خرید طرح ترافیک به تنها گزینه طبقات بالاتر بدل شده است.
در حالیکه خودروها زیر بار طرح ترافیکاند، موتورسیکلتها بدون هیچ محدودیتی تردد میکنند. تخمینها از وجود پنج میلیون موتورسیکلت فعال در پایتخت خبر میدهد؛ وسیلههایی که ۱۲ تا ۱۴ درصد آلودگی هوای تهران را تولید میکنند. وقتی ورود خودروها گران شود و موتورسواری مجانی، طبیعی است که مردم راه ارزانتر را انتخاب کنند — حتی اگر بهای آن آلودگی و بینظمی بیشتر باشد.
سیاست درآمدی شهرداری فقط در خیابانها نیست؛ در دفترهای مناطق هم جریان دارد. کمیسیون ماده ۱۰۰، که باید جلوی تخلف بایستد، به ابزاری برای قیمتگذاری آن تبدیل شده است. از ساخت اضافه طبقه تا تجاوز به پیادهرو، همه قابل خرید است. در مناطق شمالی، هر متر تخلف میتواند دهها میلیون تومان عوارض داشته باشد — پولی که مستقیم به حساب شهرداری میرود.
نظام کنونی، عدالت شهری را واژگون کرده است. در شمال، تخلف میخرند و در جنوب، تخلف را تخریب میکنند. همان قانونی که باید ضامن نظم باشد، خود به ابزار نابرابری تبدیل شده است. اگر مردم قانون را رعایت کنند، شهرداری درآمدش را از دست میدهد! این طنز تلخ، واقعیت امروز مدیریت شهری تهران است.
در شهرهایی مانند لندن و استکهلم، درآمد طرح ترافیک صرف توسعه حملونقل عمومی میشود و مردم دقیقاً میدانند پولشان کجا خرج میشود. در تهران اما هیچ شفافیتی وجود ندارد. نه گزارش مالی مشخصی منتشر میشود و نه شهروندان در تصمیمسازیها نقش دارند.
در شهری که قانون خریدنی است، اعتماد فرو میریزد. وقتی ثروتمندان میتوانند با پرداخت پول از قانون عبور کنند، دیگر هیچ شهروندی انگیزهای برای رعایت آن ندارد. در نتیجه، شهر از درون فرومیپاشد: آلودگی، بینظمی و نابرابری به پدیدهای طبیعی بدل میشوند.
فروش قانون در شهرداری تهران نه فقط مسئلهای اداری، بلکه بحران اجتماعی است. اگر مدیریت شهری از این منطق درآمدی فاصله نگیرد، تهران هر سال آلودهتر، پرهرجومرجتر و ناعادلانهتر خواهد شد. قانون باید برای نظم باشد، نه برای فروش.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
