سوداگری زمین و مسکن؛ تهدیدی برای امنیت اجتماعی و اقتصادی ایران

به گزارش اطلاع با ما ، سوداگری زمین و مسکن: فرشاد مومنی، اقتصاددان، با هشدار درباره تبدیل شدن زمین و مسکن به ابزار سوداگری، تأکید کرد که کنترل انگیزه‌های سوداگرانه برای ایجاد آرامش در بازار مسکن ضروری است. وی افزود که افزایش عرضه بدون مهار سوداگری منجر به اتلاف منابع خواهد شد. بر اساس گزارش وزارت کار، طی سال‌های 1395 تا 1401 تعداد خانوارهای مستأجر درگیر فقر 48 درصد رشد داشته است، که این موضوع در حال تبدیل شدن به تهدیدی امنیتی است و نیازمند بازنگری بنیادی در سیاست‌های مسکن است.

تحلیل چالش‌های بازار مسکن از دیدگاه فرشاد مومنی

چالش‌ها:

سوداگری زمین و مسکن:

مومنی بر این باور است که یکی از ریشه‌های اصلی بی‌ثباتی بازار مسکن، تبدیل زمین و مسکن به ابزاری برای سوداگری و سرمایه‌گذاری است. تا زمانی که انگیزه‌های سوداگرانه کنترل نشود، افزایش عرضه مسکن نیز به بهبود وضعیت منجر نخواهد شد.

اتلاف منابع انسانی و مالی:

سرمایه‌گذاری‌های نامناسب در حوزه مسکن بدون کنترل سوداگری می‌تواند به اتلاف منابع منجر شود و نه تنها مسئله را حل نکند، بلکه بحران را تشدید کند.

پیامدهای اجتماعی:

افزایش فقر مسکن:

گزارش وزارت کار حاکی از رشد 48 درصدی تعداد خانوارهای مستأجر درگیر فقر از سال 1395 تا 1401 است. این رشد نه تنها معضلی اقتصادی، بلکه تهدیدی برای امنیت اجتماعی و ملی محسوب می‌شود.

ضرورت اقدامات:

بازنگری بنیادی:

مومنی بر لزوم اصلاح سیاست‌گذاری‌ها و نگاه به مسکن به‌عنوان یک حق اجتماعی، نه یک کالای سرمایه‌ای تأکید دارد. این تغییر نگرش برای جلوگیری از تبدیل فقر مسکن به یک بحران امنیتی ضروری است.

نتیجه‌گیری:

بازار مسکن ایران نیازمند سیاست‌های حمایتی و نظارتی قوی‌تری است که ضمن مهار سوداگری، بتواند زندگی باکیفیت‌تری را برای مردم به همراه داشته باشد. اقدامات اقتصادی و اجتماعی همزمان، از جمله نظارت بر قیمت‌گذاری و ارائه تسهیلات مناسب برای خانه‌دار شدن اقشار آسیب‌پذیر، باید در اولویت قرار گیرد.

این گزارش بر پایه بررسی‌های تحریریه اطلاع باما و مرور داده‌های منتشرشده در رسانه‌های کشور تنظیم شده است.

کانال اطلاع باما در تلگرام