به گزارش اطلاع با ما سقوط قدرت خرید کارگران/سال ۱۳۸۸ کارگران با حداقل دستمزد سالانه توان خرید ۱۱ سکه تمام و یک نیمسکه بهار آزادی را داشتند. اما با گذشت سالها و شدت گرفتن تحریمها و تورم، قدرت خرید آنها به یکدهم کاهش یافته است؛ موضوعی که نشاندهنده فشار اقتصادی بیسابقه بر معیشت خانوارهاست.
در سال ۱۳۸۸، همزمان با دور دوم ریاستجمهوری محمود احمدینژاد، تحریمهای اقتصادی علیه ایران پایهگذاری و اعمال شد. با این حال، حداقل دستمزد کارگران در آن سال به اندازهای بود که اگر کارگر تمام درآمد سالانه خود را ذخیره میکرد، میتوانست ۱۱ سکه تمام و یک نیمسکه بهار آزادی خریداری کند. به عبارتی، حقوق ۱۲ ماه یک کارگر معادل خرید ۱۱.۵ سکه بود.
با گذشت زمان و تشدید تحریمها، همراه با افزایش شدید نرخ تورم و کاهش ارزش ریال، این توان خرید به شدت افت کرد. دیگر دستمزد ماهانه کارگران حتی کفاف هزینههای ضروری زندگی را نمیدهد و خرید داراییهایی مانند سکه و طلا به رؤیایی دستنیافتنی تبدیل شده است.
اگر شرایط کنونی را با سال ۱۳۸۸ مقایسه کنیم، قدرت خرید کارگران به یکدهم کاهش یافته است. این یعنی همان کارگری که در گذشته قادر به خرید بیش از ۱۱ سکه با حقوق سالانه خود بود، امروز حتی نمیتواند بخش کوچکی از آن را تهیه کند.
واقعیت این است که هیچ تحریمی «کاغذ پاره» نبود. اثر آن بر زندگی روزمره مردم به وضوح در کاهش قدرت خرید، افزایش هزینههای زندگی و کوچکتر شدن سفره خانوارها دیده میشود؛ و کارگران بیشترین فشار این تغییرات اقتصادی را متحمل شدهاند.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
