به گزارش اطلاع با ما دعوت ترامپ به مذاکره در میانه جنگ/ در حالی که اسرائیل به حملات خود علیه ایران ادامه میدهد، دونالد ترامپ از آمادگی برای مذاکره با ایران سخن گفته است. اما بررسی ۲۲ سال گذشته نشان میدهد که ایران همواره بر مسیر دیپلماسی پایبند بوده و این اسرائیل بوده که در مسیر توافق و مذاکره کارشکنی کرده است. اگر ترامپ حقیقتاً به دنبال صلح است، باید از متحد خود، نتانیاهو، بخواهد آتش جنگ را خاموش کند.
دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، در حالی از آمادگی برای مذاکره با ایران سخن میگوید که اسرائیل همچنان به تجاوز نظامی علیه ایران ادامه میدهد. جملهی «اگر ایران میخواهد مذاکره کند، الان وقتش است» در فضایی مطرح شده که نهتنها دیپلماسی در خطر است، بلکه منطقه در آستانه یک بحران امنیتی گسترده قرار دارد.
این اظهارات در شرایطی مطرح میشود که ایران طی ۲۲ سال گذشته، از زمان صدور بیانیه خرداد ۱۳۸۲ شورای حکام آژانس بینالمللی انرژی اتمی تاکنون، همواره بر پایبندی به گفتوگو و مذاکره تأکید داشته و هیچگاه مسیر دیپلماسی را مسدود نکرده است. حتی در سختترین دورههای تحریم و فشار، جمهوری اسلامی ایران حاضر به گفتوگو و یافتن راهحل سیاسی برای مناقشات هستهای و امنیتی بوده است.
در نقطه مقابل، اسرائیل بهویژه در دوره نخستوزیری بنیامین نتانیاهو، نهتنها از هرگونه توافقی استقبال نکرده، بلکه فعالانه در مسیر کارشکنی و تخریب فرآیندهای دیپلماتیک گام برداشته است. از مخالفت آشکار با توافق برجام در سالهای ۱۳۹۲ تا ۱۳۹۴ تا تلاش برای شکست مذاکرات احیای برجام در سالهای اخیر، رژیم صهیونیستی نشان داده که مسیر مذاکره را نمیپذیرد، مگر زمانی که منافع انحصاری خود را تأمین شده ببیند.
کار به جایی رسید که تنها ۴۸ ساعت پیش از دور جدید مذاکرات برنامهریزیشده برای ۲۵ خرداد، اسرائیل در اقدامی مغایر با اصول حقوق بینالملل، حملهای مستقیم به ایران انجام داد؛ اقدامی که بهوضوح با هدف برهم زدن فضای مذاکرات صورت گرفت.
در چنین شرایطی، ادعای ترامپ مبنی بر مرد صلح بودن، با پرسشهای جدی روبروست. اگر رئیسجمهور آمریکا واقعاً به دنبال حلوفصل مسالمتآمیز منازعه است، پیش از هر چیز باید متحد سرکش خود، نتانیاهو، را وادار کند از حملات خود دست بکشد. دعوت به مذاکره در حالی که بمبها بر سر مردم فرود میآید، بیش از آنکه نشانه تمایل به گفتوگو باشد، نمایشی از دیپلماسی در سایه تهدید و ارعاب است.
آتشبازی اسرائیل، آن هم در آستانه گفتوگوهای رسمی، نهتنها فرآیند سیاسی را تهدید میکند، بلکه میتواند منطقه را وارد چرخهای از واکنشهای غیرقابلپیشبینی کند. در چنین فضایی، تنها پایبندی واقعی به صلح و فشار بر طرف متجاوز، میتواند مانع از گسترش بحران شود.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
