به گزارش اطلاع با ما ، هستهای : پرونده هستهای ایران در آستانه نشست شورای حکام به مرحلهای رسیده که نه راهی بهسوی تنش فوری دارد و نه نشانی از گشایش. غرب پس از فعالسازی اسنپبک، اکنون فشار نرم اما سازمانیافتهای را دنبال میکند و ایران نیز همکاری را مشروط به «شناخت شرایط پس از حملات ژوئن» میداند. نتیجه این وضعیت، توقفی کوتاه و پرریسک است.
وین در وضعیت تعلیق؛ تصمیمی که همه میدانند اما کسی اعلام نمیکند
نشست تازه شورای حکام در حالی آغاز میشود که فعالشدن اسنپبک، حملات تابستان گذشته، قطع بخشی از نظارتها و اختلاف بر سر گزارشدهی، ترکیبی پیچیده از بیاعتمادی و انتظار ساخته است. در ظاهر، احتمال ارجاع پرونده به شورای امنیت فعلاً کنار گذاشته شده، اما این عقبنشینی بیشتر شبیه خرید زمانی کوتاه است تا نشانه کاهش اختلافها.
بر اساس ارزیابی منابع غربی، طرح ارجاع پرونده در مقطع فعلی از دستورکار خارج شده اما این تصمیم دائمی نیست. حملات ژوئن و خطر واکنشهای غیرقابلپیشبینی ایران، دلیل اصلی کاهش سرعت فشارها توصیف شده است. درواقع، غرب نمیخواهد در میانه بیثباتی منطقه، جبهه تازهای در شورای امنیت گشوده شود.
آمریکا و تروئیکای اروپایی پیشنویس قطعنامهای را آماده کردهاند که در آن از ایران خواسته شده سطحی از شفافیت و گزارشدهی را از سر گیرد و فعالیتهای حساس هستهای را محدود کند. تهران این اقدام را «فاقد مبنای حقوقی» میداند و معتقد است اروپا پس از فعالسازی اسنپبک تلاش میکند از اکثریت عددی خود برای فشار سیاسی بهره ببرد.
رافائل گروسی در گزارش خود تأکید کرده که آژانس نمیتواند تصویر کامل و مستقلی از وضعیت مواد هستهای ایران ارائه دهد. تهران اما میگوید این شرایط ناشی از حملات نظامی است و نه تصمیم ایران. این شکاف تحلیلی میان دو طرف، عامل اصلی تبدیلشدن موضوع از سطح فنی به سطح سیاسی است.
تغییر محاسبات واشنگتن پس از بازگشت ترامپ؛ آمریکا فعلاً نمیخواهد بحران جدید بسازد
اما این وقفه به معنای پایان تنش نیست؛ تمام مسیرهای حقوقی و سیاسی همچنان باز است.
ترامپ مدعی شده ایران خواهان مذاکره است، ادعایی که تهران رد کرده. این سخن اما بخش مهمی از روایتسازی واشنگتن است: ایجاد فشار سیاسی، انتقال مسئولیت بنبست به ایران و ساختن تصویری که نشان دهد «فشار نتیجه داده است».
بررسی نشانهها نشان میدهد محورهای اصلی تهران شامل این موارد است:
تأکید بر اینکه همکاری باید با لحاظ شرایط «پس از حملات» ارزیابی شود
مجموعه تحولات این پیام را میدهد که پرونده هستهای نه در مسیر تشدید فوری قرار دارد و نه وارد فاز توافق. نشست پیشرو نقطه پایان هیچ چیز نیست، اما آغاز مرحلهای تازه از انتظار پرریسک است؛ مرحلهای که بهمحض عدم تغییر محسوس، میتواند دوباره مسیر شورای امنیت را فعال کند.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
