به گزارش اطلاع با ما تردید تهران در برابر تیم آشفته واشنگتن: ناتوانی دولت ترامپ در ساماندهی تیم امنیت ملی و پیامهای متناقض از سوی مقامات آمریکایی، تردیدهای ایران را نسبت به جدیت و انسجام واشنگتن برای توافق افزایش داده است. این وضعیت نهتنها اعتمادسازی را دشوار کرده بلکه امکانپذیری هرگونه توافق موقت یا بلندمدت را زیر سؤال برده است.
دونالد ترامپ، رئیسجمهور ایالات متحده، در حالی از بازگشت به کاخ سفید و تحقق “رویای آمریکایی” سخن میگوید که تیم امنیت ملی دولت او با آشفتگی، اختلافنظرهای درونی و فشار لابیهای خارجی دستوپنجه نرم میکند. این وضعیت باعث شده بسیاری از ناظران در تهران و دیگر پایتختها، توانایی واقعی واشنگتن برای اجرای هر توافق پایدار را زیر سؤال ببرند.
برای ایران، این پرسش جدی مطرح است که چگونه میتوان با دولتی مذاکره کرد که هنوز بر سر راهبرد واحد و منسجم در قبال مسائل بینالمللی خود به اجماع نرسیده است؟
در هفتههای گذشته، برخی منابع غربی از آمادگی آمریکا برای توافقی موقت با تهران در بازهای دو هفتهای خبر داده بودند. این خبر در ظاهر نشانهای از تمایل برای کاهش تنش بود، اما در فاصلهای کوتاه، شاهد مواضع متفاوت و حتی متناقضی از سوی دیگر اعضای کابینه ترامپ بودیم.
توییت تهدیدآمیز وزیر دفاع آمریکا و بازنشر آن توسط ویتکاف – شخصی که در فضای مذاکرات غیررسمی با ایران نقشآفرینی داشته – نهتنها با ادبیات دیپلماتیک ناسازگار است، بلکه سیگنالی منفی برای اعتمادسازی بهحساب میآید.
از منظر تهران، این تناقضها و تهدیدها امکان هرگونه پیشرفت در مسیر مذاکره را تضعیف میکند. ایران همواره تأکید کرده است که مذاکره، تنها زمانی ثمربخش است که در فضای احترام متقابل و به دور از فشار و تهدید انجام شود.
عدم انسجام در تیم ترامپ و ارسال سیگنالهای متضاد از سوی مقامات آمریکایی، نهتنها تردیدهایی درباره آینده اجرای هر توافق احتمالی ایجاد کرده بلکه شائبه استفاده ابزاری از مذاکره برای اهداف انتخاباتی را نیز پررنگ کرده است.
از دیدگاه تحلیلگران، نخستین گام واشنگتن برای ورود به مذاکرهای پایدار و مؤثر با تهران، ایجاد وحدت در مواضع درونی خود و پایان دادن به آشفتگی در تصمیمسازیهای سیاست خارجی است. در غیر این صورت، طرف ایرانی حق دارد از خود بپرسد:
اگر فردای توافق، جناحی در واشنگتن آن را زیر پا بگذارد چه خواهد شد؟
دولت ترامپ تا زمانی که نتواند انسجام و ثبات لازم در تیم خود را فراهم کند، نمیتواند از سوی تهران بهعنوان یک شریک قابلاعتماد برای توافق تلقی شود. در دنیای دیپلماسی، تنها توافقی قابل دوام است که بر پایه احترام، شفافیت و تعهد دوجانبه بنا شده باشد – نه بر پایه تهدید و پیامهای متناقض.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ