به گزارش اطلاع با ما ، ارز ترجیحی: همزمان با حذف ارز ترجیحی از داروهای وارداتی بیماران خاص و کاهش شدید ذخایر دارویی کشور، دسترسی به بسیاری از اقلام حیاتی دشوارتر شده است. افزایش قیمت، کمبود دارو و بدهیهای انباشته در زنجیره تأمین، بیماران را با خطر جدی مواجه کرده و نگرانیها درباره آینده درمان در ایران را افزایش داده است.
در ماههای اخیر، تغییر سیاستهای ارزی در حوزه دارو، بار دیگر موضوع دسترسی بیماران به درمان را به کانون توجه بازگردانده است. گزارشها نشان میدهد با حذف ارز ترجیحی برخی داروهای وارداتی، هزینه تهیه اقلام حیاتی برای بیماران خاص بهطور محسوسی افزایش یافته و همزمان کمبود دارو نیز شدت گرفته است؛ ترکیبی که میتواند تبعات جدی برای نظام سلامت داشته باشد.
انجمنهای بیماران خاص هشدار میدهند که دهها هزار خانواده، بهویژه بیماران تالاسمی و مبتلایان به بیماریهای نادر، بیشترین فشار را متحمل شدهاند. این بیماران برای ادامه حیات نیازمند مصرف مداوم داروهایی هستند که جایگزین موثری ندارند و کوچکترین اختلال در زنجیره تأمین، سلامت آنها را به خطر میاندازد. افزایش ناگهانی قیمت دارو، سهم پرداختی از جیب بیماران را سنگینتر کرده و توان مالی بسیاری از خانوادهها را فرسوده است.
کارشناسان حوزه سلامت معتقدند تغییر شیوه تأمین ارز دارو بدون تقویت همزمان پوشش بیمهای، نتیجهای جز افزایش هزینه مستقیم بیماران ندارد. در شرایطی که بخشی از داروهای وارداتی با چند برابر قیمت گذشته عرضه میشود، خانوادههای کمدرآمد عملاً با انتخابهای دشواری مواجه هستند؛ انتخابهایی که گاه به تعویق درمان یا صرفنظر از مصرف منظم دارو منجر میشود.
از سوی دیگر، مسئولان حوزه دارو از کاهش قابلتوجه ذخایر دارویی خبر میدهند. پایین آمدن موجودی کارخانهها و شرکتهای پخش به زیر چند ماه، نشاندهنده شکنندگی زنجیره تأمین است. کمبود نقدینگی، بدهی سنگین بیمهها و تأخیر در پرداخت مطالبات داروخانهها، چرخه تولید و توزیع دارو را با اختلال بیشتری روبهرو کرده است.
در این فضا، تجمع و اعتراض بیماران نادر و افراد مبتلا به بیماریهای مزمن، نشانهای از افزایش نگرانی اجتماعی است. بیمارانی که میگویند داروهای حیاتیشان یا نایاب شده یا تنها با قیمتهای چند برابر در دسترس است. برای بسیاری از این بیماران، قطع حتی کوتاهمدت دارو میتواند به تشدید بیماری و از دست رفتن کیفیت زندگی منجر شود.
همزمان با افزایش بدهیهای دولت به زنجیره تأمین دارو و دشواری تأمین ارز، برخی فعالان صنعت دارو نسبت به کاهش تولید یا توقف خطوط تولید هشدار میدهند. اگر این روند ادامه یابد، کمبود دارو ممکن است از بیماران خاص فراتر رفته و به بخشهای وسیعتری از جامعه سرایت کند؛ موضوعی که مدیریت آن نیازمند تصمیمهای فوری و اصلاحات ساختاری است.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
