به گزارش اطلاع با ما ، علیرضا تنکمان فرد: یلدا آیینی فراتر از یک سنت فصلی است؛ میراثی زنده که با روایت، همنشینی و انتقال معنا، تاریکی را به امید تبدیل میکند. این شب مشترک، ظرفیتی مهم برای گفتوگوی فرهنگی، همبستگی اجتماعی و پیوند میان ملتهای همریشه دارد.
یلدا در حافظه فرهنگی مردمان این سرزمین، تنها بلندترین شب سال نیست؛ بلکه بلندترین تمرین صبر و امید است. شبی که تاریکی را میپذیرد، اما به ماندگاری روشنایی ایمان دارد. در سنتهای ایران و افغانستان، یلدا آیین ایستادن است؛ ایستادنی آگاهانه که به انسان میآموزد روشنایی، حاصل پایداری است نه شتاب.
یلدا از آن دست میراثهایی است که اشتراک آن تصادفی یا سطحی نیست. این آیین از دل حافظهای تاریخی برآمده که قرنها با شعر، روایت، خوراک و جمعبودن، معنا یافته است. اشتراک یلدا، اشتراک در تجربه زیسته انسانهایی است که تاریکی را زیسته و امید را روایت کردهاند.
در نگاه فرهنگی معاصر، یلدا نه یک جشن صرف، بلکه کنشی اجتماعی و بیننسلی است. شبی که در آن، دانش زیستن از زبان کهن به گوش نسل نو منتقل میشود و خانواده به مهمترین بستر پاسداری از فرهنگ بدل میگردد. این انتقال، نه رسمی و آییننامهای، بلکه طبیعی، صمیمی و انسانی است.
ماندگاری یلدا در گرو مراسم رسمی نبوده است؛ این آیین در خانهها زنده مانده. در جمعهای کوچک خانوادگی، روایتها گفته میشوند، پیوندها بازسازی میشوند و معنا بیواسطه تجربه میشود. همین زیست روزمره است که یلدا را به میراثی پویا و معاصر تبدیل کرده است.
تمایل کشورهایی چون تاجیکستان و ارمنستان برای پیوستن به آیین یلدا، نشاندهنده ظرفیت فرامرزی این میراث است. یلدا محدود به یک جغرافیا نیست؛ ظرفیتی است برای پیوند فرهنگی منطقهای و بازخوانی ریشههای مشترک انسانی.
یلدا نمونهای روشن از دیپلماسی فرهنگی غیررسمی است؛ دیپلماسیای که نه از میز مذاکره، بلکه از حافظههای مشترک و آیینهای همریشه زاده میشود. چنین دیپلماسیای میتواند زمینهساز تفاهم، همدلی و همکاری میان ملتها باشد؛ بیآنکه نیازمند زبان سیاست رسمی باشد.
در خوانشی عمیقتر، یلدا فقط یک شب بلند نیست؛ افقی روشن برای گفتوگوست. یادآوری این حقیقت که فرهنگ، پیش از مرز و سیاست، زبان پیوند انسانها بوده است. یلدا میراثی است که در دل تاریکی، راه آینده را نشان میدهد.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ