به گزارش اطلاع با ما ، پیادهرو: سارا ترابی– پیادهرو ملک شخصی کسی نیست، یک حق عمومی شهروندیست که باید جایی باشد برای قدمزدنهای بی دغدغه! اما… حالا این موزاییکهای خاکی، حکم «سنگفرش طلا» را دارند!
در گزارشها آمده که در بعضی نقاط تهران، هر قطعه ۶ تا ۶٫۵ متری از پیادهرو با ۳۰ تا ۴۰ میلیون تومان ودیعه و ۳۰ تا ۳۵ میلیون تومان اجاره ماهانه برای دستفروشی آگهی شده است؛ یعنی قیمت اجارهی یک تکه پیادهرو زیرِ آفتاب و باران، با یک آپارتمان در مرکز شهر برابری میکند!
پیادهروها حالا واحدهای تجاری بدون چهاردیواری هستند که مغازهدارها و واسطهها سرقفلیاش را میفروشند و مدیرعامل شرکت ساماندهی مشاغل شهرداری هم تأیید کرده که در بعضی موارد، از دستفروشان برای هر متر پیادهرو تا ۲۱ میلیون تومان مطالبه شده است.
ما در شهری زندگی میکنیم که راه رفتن هم در آن فروشی شده است؛ شما هنگام پیادهروی در واقع دارید از وسطِ مغازهی مردم رد میشوید و مزاحم کسبوکارشان هستید!
اینجاست که تلخی ماجرا آشکار میشود، جایی که اقتصاد زیرزمینی، عمومیترین حقوق شهروندی را هم به کالا تبدیل کرده و روی آن برچسب قیمت زده است.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
