به گزارش اطلاع با ما، توقف مذاکرات؛ تاکتیک: رحمان قهرمانپور در یادداشتی توقف مذاکرات هستهای را نه نشانه پایان، بلکه تاکتیکی موقتی در مسیر فشار و چانهزنی میداند. او تأکید میکند که بیتوجهی به نقش اروپا میتواند اجرای هر توافقی را به خطر بیندازد و تجربۀ جنگ اوکراین اهمیت همراهی اروپا را دوچندان کرده است.
در فضای مبهم و پرابهام مذاکرات هستهای، رحمان قهرمانپور معتقد است که توقف گفتوگوها در برهههایی نه نشانه فروپاشی روند دیپلماتیک بلکه بخشی از تاکتیکهای فشار و امتیازگیری است. بهگفته او، ایالات متحده همواره در مواجهه با ایران دو خط موازی را دنبال کرده است: مذاکره در کنار تهدید.
بر خلاف تحلیلهایی که توقف مذاکرات را بهعنوان شکست قطعی تلقی میکنند، قهرمانپور معتقد است که این وقفهها ابزارهایی برای کسب امتیاز بیشتر از سوی طرفین هستند. بنابراین، هرگونه پیشداوری درباره شکست مذاکرات میتواند نادرست و زودهنگام باشد.
نویسنده بهدرستی هشدار میدهد که تمرکز بیشازحد بر رابطه دوجانبه ایران و آمریکا، اروپا را به بازیگری حاشیهای تقلیل داده؛ در حالیکه تجربه جنگ اوکراین نشان داد که نقش اروپا در امنیت و سیاست خارجی فراتر از تصورات سنتی است.
در همین راستا، نارضایتی اروپا از توافقات دوجانبه ایران و آمریکا ممکن است سبب اخلال در اجرای هرگونه توافق شود؛ از همکاریهای فنی گرفته تا پشتیبانیهای مالی و لجستیکی.
دیدگاه قهرمانپور بهویژه در شرایط فعلی منطقهای و بینالمللی قابل تأمل است. در حالیکه چشمها به واشنگتن دوخته شده، غفلت از بازیگر اروپایی میتواند توازن مذاکرات را برهم زند. اگر سیاستگذاران ایرانی خواهان توافقی پایدار هستند، اروپا نباید تنها نظارهگر بماند.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
