تکواندوکاران ایرانی: فاصله گرفتن از «تک پا» یی و رسیدن به تنوع تکنیکی
به گزارش اطلاع با ما امید به درخشش جوانان تکواندو ایران: رقابتهای تکواندو در بازیهای المپیک ۲۰۲۴ طی روزهای ۱۷ تا ۲۰ مرداد در «کاخ پلیس» شهر پاریس برگزار خواهد شد. در این دوره از مسابقات، ۱۳۴ تکواندوکار در چهار وزن مردان و چهار وزن زنان به مدت چهار روز به رقابت خواهند پرداخت.
تا بازیهای المپیک ۲۰۱۶ ریو، این مسابقات با حضور ۱۶ تکواندوکار در هر وزن و مجموع ۱۲۸ تکواندوکار برگزار میشد. اما فدراسیون جهانی با حمایت از تیم پناهندگان، این تعداد را از مسابقات توکیو افزایش داد. برای بازیهای پاریس ۲۰۲۴ نیز علاوه بر چهار سهمیه میزبان، ۵ سهمیه به وایلدکارت و ۵ سهمیه به تکواندوکاران عضو تیم پناهندگان اختصاص داده شده تا در مجموع ۱۳۴ تکواندوکار از ۶۰ کشور روی «شیهاپ چانگ» المپیک پیکار کنند.
تکواندو با تلاشهای «اون یون کیم» در دو دوره بازیهای المپیک ۱۹۸۸ سئول و ۱۹۹۲ بارسلون به صورت آزمایشی حضور داشت که تکواندو ایران موفق به کسب یک نقره و دو برنز شد. پس از آن به عنوان یک رشته اصلی و رسمی از بازیهای ۲۰۰۰ سیدنی وارد این بازیها شد. در شش دوره حضور رسمی، تکواندو ایران دو طلا، یک نقره و سه برنز کسب کرده که ۵۰ درصد آن را رئیس فعلی فدراسیون، هادی ساعی، به سینه آویخته است. دو طلای ۲۰۰۴ آتن و ۲۰۰۸ پکن در کنار یک برنز ۲۰۰۰ سیدنی، هادی ساعی را به عنوان پرافتخارترین ورزشکار ایرانی تمام ادوار المپیکها معرفی کرده است. محمد باقری معتمد یک نقره، یوسف کرمی و کیمیا علیزاده هم هر کدام یک برنز برای کشورمان به دست آوردهاند.
تکواندو ایران که آماده هفتمین حضور رسمی خود در المپیکها میشود، برای نخستین بار موفق به کسب چهار سهمیه شامل دو سهمیه در بخش مردان و دو سهمیه در بخش بانوان شده است. ناهید کیانی از سیستم رنکینگ، مهران برخورداری از طریق گرنداسلم، مبینا نعمتزاده و آرین سلیمی هم از طریق مسابقات قارهای موفق به کسب مجوز رقابت در بزرگترین آوردگاه جهانی شدند. در بخش بانوان، تکواندو ایران نه تنها برای اولین بار موفق به کسب دو سهمیه شده که ناهید کیانی اولین بانوی تکواندو ایران است که از طریق سیستم رنکینگ جواز حضور در این بازیها را به دست آورده است.
در شرایطی که پیش از این برخی تکواندوکاران با القابی چون «سونامی» و «نابودگر» عازم المپیک میشدند و با دست خالی به کشور برمیگشتند، این بار اما خبری از این القاب نیست و جوانانی جویای نام و با آتیه با کمترین توقع اما پر امید مهیای حضور در این میدان بزرگ جهانی میشوند. تکواندویی که از المپیک ۲۰۱۲ لندن به بعد رفته رفته شرایط خوب گذشته خود را از دست داد و در دو المپیک ۲۰۱۶ و ۲۰۲۰ در بخش مردان توفیقی نداشت و ضعیفترین نتایج را به ثبت رساند، آهسته آهسته به سطح اول تکواندو دنیا بازمیگردد.
هادی ساعی با همکاری قهرمانان سابق و نخبگان تکواندو از جمله اصغر رحیمی با کوله باری از تجربه سالها حضور در رأس مدیریت ورزش، حواشی و چالشهای پرتکرار را پشت سر گذاشت و با روی آوردن به افزایش توان فنی و آموزشی، تکواندو رو به افول را احیا کرد. بها دادن به جوانانی که تشنه فرصت بودند به خوبی جواب داد تا تیمی که اکنون راهی المپیک میشود را جوانانی تشکیل دهند که شاید تا سه المپیک دیگر جای موفقیت داشته باشد.
فاصله گرفتن از «تک پا» یی و رسیدن به تنوع تکنیکی به خصوص اجرای ضربات چرخشی که تکواندوکاران کشورمان همین دو هفته قبل در جام جهانی به نمایش گذاشته و موفق شدند با شکست کره جنوبی در خاک این کشور عنوان قهرمانی در هر دو بخش مردان و زنان را کسب کنند، تحقق بخشی از اهدافی است که اصغر رحیمی به عنوان مدیر فنی تیمها در بدو حضور خود وعده آن را یعنی بازگشت به تکواندو اصیل ایرانی داده بود.
نکته مهمی که در خصوص تکواندو و قصه حضور در المپیک باید به آن اشاره کرد، اینکه کسب مدال و رسیدن به موفقیت در این رشته شاید سختتر از تمامی رشتههای دیگر باشد. در این رشته، عنوان جهانی و جایگاه تکواندوکار در رنکینگ جهانی تضمینی برای موفقیت نیست. مصداق بارز آن ۲۰۱۶ ریو که تیم ایران با سه نفر از برترینهای رنکینگ بازنده میدان المپیک را ترک کرد. بررسیها در ادوار گذشته نشان میدهد آنها که کم نام و نشان تر بودند، بهترین عملکرد را داشتهاند، آنها که به لحاظ روحی و روانی آمادهتر بودهاند راه کسب مدال و سکو را برای خود هموار کردهاند.
«شیهاپ چانگ» پاریس نیز از این قاعده نیست. تقریباً تمامی عنوانداران جهان و المپیک در اوزان مختلف حضور دارند و تکواندو در انتظار رقابت جذاب و دیدنی بهترینهای دنیاست تا سطح بالای این رشته و جذابیتهای آن را مقابل چشم میلیونها بیننده به تصویر بکشند. در این بین، بخش عمدهای از تکواندوکارانی که پای به آوردگاه المپیک میگذارند با اختلاف اندک به لحاظ فنی تقریباً در یک سطح قرار دارند، اما آنچه که تفاوتها را ایجاد میکند و رسیدن به مدال را در پی دارد، آمادگی روحی و روانی مبارزه در میدانی است که توجه تمام دنیا را معطوف به خود کرده است.
شهریورماه سال ۱۳۶۷ مسابقات تکواندو به صورت نمایشی وارد بازیهای المپیک سئول شد. تیم ایران با ترکیب فیصل و فریبرز دانش، منصور باقری و سید حسن زاهدی به این مسابقات اعزام شد و با برنزی که فیصل دانش کسب کرد به کار خود پایان داد.
چهار سال بعد، بارسلون میزبان المپیک بود و تکواندو با ۶۴ تکواندوکار از ۴۰ کشور در دومین حضور نمایشی خود را تجربه کرد. تیم ایران با ترکیب فریبرز عسگری، رضا مهماندوست و منصور باقری به این رقابتها اعزام شد و در نهایت با دو نقره و برنز به کار خود پایان داد. عسگری نقره گرفت و مهماندوست برنز.
بعد از یک وقفه چهار ساله و غیبت در المپیک ۱۹۹۶ آتلانتا، تکواندو رسماً به رشتههای حاضر در المپیک وارد شد. هادی ساعی رئیس و مجید افلاکی سرمربی فعلی تیم ملی، دو نماینده ایران در این بازیها بودند که هادی ساعی موفق به کسب مدال برنز شد.
تکواندو ایران در المپیک ۲۰۰۴ آتن نیز دو سهمیه داشت. تیم ایران با طلای هادی ساعی و برنز یوسف کرمی موفقترین رشته ورزشی در میان ۱۱ رشته حاضر در کاروان اعزامی ایران به آتن بود.
در این دوره از بازیها تیم ایران موفق شد علاوه بر دو سهمیه بخش مردان، یک سهمیه در بخش بانوان نیز کسب کند. تیم ایران با ترکیب هادی ساعی، رضا نادریان و سارا خوش جمال فکری راهی این مسابقات شد. کاروان ورزشی ایران در این دوره از بازیها ضعیفترین نتایج را کسب کرد و تا روزهای پایانی فقط مراد محمدی در کشتی موفق به کسب یک مدال برنز شده بود. هادی ساعی موفق شد با غلبه بر نمایندگان نپال، چین، آذربایجان و ایتالیا تک مدال طلای ایران را کسب کند.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
