به گزارش اطلاع با ما ، مهلت ۶۰ روزه تعیینشده برای دستیابی ایران و آمریکا به توافق نهایی امروز به پایان میرسد؛ اما اختلافات دو طرف همچنان پابرجاست. تنگه هرمز، محاصره دریایی، آزادسازی داراییهای ایران و اتهام نقض تعهدات، از مهمترین محورهای اختلافی هستند و همزمان گزارشهایی درباره احتمال تشدید تنش در منطقه منتشر شده است.
مهلت تعیینشده در تفاهم ایران و آمریکا در حالی به نقطه پایان رسیده که هنوز نشانه روشنی از دستیابی دو طرف به یک توافق نهایی دیده نمیشود.
توقف موقت درگیریها در ابتدا این امید را ایجاد کرده بود که مسیر دیپلماتیک بتواند اختلافات میان تهران و واشنگتن را کاهش دهد، اما ادامه اختلافات باعث شده آینده این تفاهم همچنان در هالهای از ابهام قرار داشته باشد.
در هفتههای گذشته نیز دو طرف مواضعی متفاوت درباره نحوه اجرای تعهدات مطرح کرده و یکدیگر را به عدول از توافقات متهم کردهاند.
یکی از مهمترین موضوعاتی که همچنان میان ایران و آمریکا حل نشده، وضعیت تنگه هرمز است.
واشنگتن خواستار بازگشایی این مسیر راهبردی و بازگشت شرایط کشتیرانی به وضعیت عادی است، در حالی که تهران رفع محدودیتهای اقتصادی و آزادسازی داراییهای مسدودشده خود را از شروط اصلی میداند.
به این ترتیب، هرمز تنها یک موضوع نظامی یا دریایی نیست و به یکی از اهرمهای اصلی مذاکرات اقتصادی و سیاسی دو طرف تبدیل شده است.
با کاهش نسبی شدت درگیریهای مستقیم، فشارهای اقتصادی و سیاسی اهمیت بیشتری پیدا کردهاند.
تحریمها، محدودیتهای دریایی، داراییهای مسدودشده و فشار بر مسیرهای صادراتی و انرژی، اکنون میتوانند نقش مهمی در ادامه تقابل تهران و واشنگتن داشته باشند.
از همین رو برخی تحلیلها شرایط فعلی را نوعی انتقال تقابل از میدان نظامی به عرصه اقتصادی و فرسایشی ارزیابی میکنند؛ وضعیتی که میتواند بدون وقوع جنگ گسترده نیز فشار قابل توجهی بر دو طرف وارد کند.
در همین حال، گزارشهایی در رسانههای آمریکایی درباره نگرانی کشورهای منطقه از احتمال گسترش دامنه درگیری منتشر شده است.
بر اساس ادعاهای مطرحشده، برخی کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس نسبت به احتمال هدف قرار گرفتن منافع یا تأسیسات مرتبط با حضور آمریکا در منطقه نگران هستند.
با این حال، این موارد در حد گزارشها و ادعاهای رسانهای مطرح شدهاند و نمیتوان آنها را بهعنوان وقوع قطعی چنین سناریویی تلقی کرد.
همزمان با افزایش نگرانیها، برخی گزارشها از بررسی گزینههایی برای تغییر وضعیت پایگاههای نظامی آمریکا در کشورهای منطقه خبر دادهاند.
عربستان، امارات، قطر، کویت و بحرین از جمله کشورهایی هستند که نام آنها در این گزارشها مطرح شده است.
افزایش چنین نگرانیهایی نشان میدهد پیامدهای اختلاف تهران و واشنگتن تنها به دو کشور محدود نمانده و کشورهای میزبان نیروهای آمریکایی نیز باید ریسکهای احتمالی تشدید تنش را در محاسبات امنیتی خود در نظر بگیرند.
همزمان با پایان مهلت ۶۰ روزه، اظهاراتی نیز درباره جلسات تصمیمگیری دولت آمریکا درباره ایران منتشر شده است.
ماریجوری تیلور گرین، نماینده پیشین کنگره آمریکا و از متحدان سابق دونالد ترامپ، ادعاهایی درباره مطرح شدن گزینه استفاده از سلاح هستهای علیه ایران در جلسات راهبردی آمریکا بیان کرده است.
این ادعا تاکنون بهعنوان یک گزارش قطعی و مستقل درباره تصمیم رسمی آمریکا قابل تلقی نیست و باید میان ادعای سیاسی و تصمیم رسمی دولت تفاوت قائل شد.
پایان مهلت ۶۰ روزه لزوماً به معنای پایان کامل مسیر دیپلماتیک نیست؛ بهویژه آنکه امکان تمدید یا ادامه مذاکرات همچنان میتواند مطرح باشد.
با این حال، حل اختلافات مربوط به تنگه هرمز، تحریمها، داراییهای ایران و نحوه اجرای تعهدات، برای جلوگیری از بازگشت تنش به سطح بالاتر اهمیت زیادی دارد.
اکنون پرسش اصلی این است که تهران و واشنگتن پس از پایان این مهلت، مسیر مذاکره را ادامه خواهند داد یا اختلافات وارد مرحله تازهای از فشار اقتصادی و تقابل منطقهای خواهد شد.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
