به گزارش اطلاع با ما ، چالش های مذاکرات ایران و آمریکا: کیومرث اشتریان معتقد است که ورود واسطههایی مانند روسیه، چین یا اروپا در مذاکرات ایران و آمریکا به دلیل منافع متداخل، نتیجهبخش نخواهد بود و حتی میتواند به ضرر ایران تمام شود. وی تأکید دارد که نباید چالش میان دو کشور را صرفاً در چارچوب تاکتیکهای مذاکره یا وابستگی به قدرتهای دیگر خلاصه کرد، بلکه تصمیمگیری باید بر اساس یک راهبرد مستقل و شفاف باشد.
یکی از نقاط ضعف مذاکرات چندجانبه، ورود بازیگران ثالثی است که منافع مستقلی دارند و ممکن است روند مذاکرات را به نفع خود تغییر دهند. در مورد ایران و آمریکا، ورود چین، روسیه یا اروپا به عنوان واسطه نهتنها مشکلات را حل نکرده، بلکه به پیچیدگیهای تصمیمگیری افزوده است. مکانیسم ماشه در برجام نمونهای از این پیچیدگی است که در نهایت به ضرر ایران تمام شد.
– چالش مذاکرات را نباید فقط در تقابلهای سنتی مثل “چماق و هویج” (سیاست فشار و مشوق) خلاصه کرد. – نباید مذاکره را به ضعف یا قدرت مذاکرهکنندگان داخلی مثل “جلیلی-ظریف” وابسته دانست. – نباید تصور کرد که “چین و روسیه” میتوانند منافع ایران را بهطور کامل تأمین کنند.
این سه خطای رایج باعث شده که ایران در تصمیمگیری دچار ابهام شود و نتواند یک استراتژی مستقل و شفاف برای مذاکره تدوین کند.
ایران برای پیشبرد مذاکرات خود باید بر استقلال راهبردی و تصمیمگیری داخلی تکیه کند و از ورود بیش از حد واسطههایی که منافع متفاوتی دارند، پرهیز کند. مذاکره موفق نیازمند شفافیت در اهداف و پرهیز از تودرتویی منافع با بازیگران ثالث است.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
