به گزارش اطلاع با ما ، ماراتن کیش: ماراتن کیش از یک مسابقه ورزشی به یک پرونده جنجالی تبدیل شد؛ از اختلاف میان فدراسیون و برگزارکنندگان بر سر مسائل مالی تا موج حملات رسانهای و فضای سیاسی. انتشار تصاویر مسابقه موجی از انتقادها بهدنبال داشت و برخوردهای قضایی نیز حساسیت ماجرا را افزایش داد. سکوت وزارت ورزش و مقایسه با مسابقات مشابه در تهران پرسشهای تازهای ایجاد کرده است.
در حالیکه تنها چند هفته قبل، یک مسابقه دو مشابه در تهران بیسروصدا برگزار شد، ماراتن کیش به ناگهان به کانون یک موج بزرگ اعتراض و انتقاد تبدیل شد. فضای سیاسی و رسانهای کشور بهگونهای واکنش نشان داد که گویی برگزاری این رویداد ورزشی مرزهای تازهای را شکسته است. مقایسه این دو رخداد بسیاری را به این پرسش رسانده که چرا برگزاری یک مسابقه ورزشی در کیش باید چنین حساسیت برانگیزد؟
برخی تحلیلگران میگویند تفاوت واکنشها تنها یک دلیل ندارد. از یکسو، نام برخی چهرههای برجسته سیاسی بر مجموعههایی مانند «رواق» در تهران احتمالاً مانع حملات رسانهای شده، و از سوی دیگر، رابطه جریانهای خاص با دولت جدید نیز به این بحث دامن زده است. همین تضاد واکنشها باعث شده بسیاری این هجمهها را نه یک نگرانی فرهنگی، بلکه نوعی صفآرایی سیاسی قلمداد کنند؛ صفی که از مدتها قبل زمینهسازی آن در رسانهها آغاز شده بود.
ماراتن کیش تنها رویداد جادهای ایران است که مسیر آن توسط انجمن جهانی AIMS بهطور رسمی تأیید شده و در سایت جهانی دوومیدانی ثبت شده است؛ موضوعی که این مسابقه را به برند بینالمللی ورزش ایران تبدیل کرده است. با این حال، فدراسیون دوومیدانی از همان سالهای نخست برگزاری آن، انتقادها و اعتراضهایی را مطرح کرد.
چند روز مانده به مسابقه امسال، اظهارات تند هاشم صیامی دوباره آتش اختلاف را شعلهور کرد. او قبل از شروع مسابقه از «نگرانیهای شرعی و قانونی» گفت و خواستار ورود نهادهای قضایی شد—در حالی که هنوز هیچ رویدادی برگزار نشده بود.
از سوی دیگر برگزارکنندگان معتقدند بسیاری از این مخالفتها ریشه مالی دارد. پیام دیباج، مدیر مسابقه، گفته بود که حتی سال گذشته نیز پرداختهایی قانونی به فدراسیون انجام شده اما باز هم روند فشارها ادامه پیدا کرده است. به گفته او، همین مسائل مالی و اختلاف بر سر مجوزها باعث شده رقابت حرفهای ورزشی به یک کشمکش طاقتفرسا تبدیل شود.
با ثبت اولین عکسها و ویدئوها از خط شروع ماراتن، موجی از انتقادها در شبکههای اجتماعی به راه افتاد؛ موجی که همزمان و با لحن مشابه، از «بیتوجهی به خطوط فرهنگی» سخن میگفت. تنها چند ساعت بعد، پرونده قضایی برای برخی مدیران ورزشی کیش تشکیل شد و دادستانی از «بیتوجهی به تذکرات قبلی» سخن گفت.
این برخورد قاطع در حالی رخ داد که بسیاری در فضای مجازی با اشاره به رویداد تهران، از تفاوت برخوردها انتقاد کردند. در روایتهای کاربران، این سؤال پررنگ شد که چرا یک مسابقه مشابه در تهران هیچ واکنشی برنیانگیخت، اما نسخه کیشی آن با برخوردهای سنگین همراه شد؟
در میان این جدالها، سکوت وزارت ورزش به ابهامات دامن زد. برخی تحلیلگران معتقدند اختلافات میان فدراسیون و برگزارکنندگان ممکن است بر شدت واکنشها تأثیر گذاشته باشد. از نگاه برخی کاربران، این همزمانی حملات رسانهای و جریانسازیها با مواضع فدراسیون باعث شده گمانهها درباره نقش پشتپرده برخی نهادها قوت بگیرد—هرچند هیچ سند رسمی درباره این ادعاها وجود ندارد و بیشتر در سطح روایتهای غیررسمی باقی مانده است.
ماراتن کیش تنها یک مسابقه ورزشی نبود؛ بلکه صحنهای شد که اختلافات مالی، فشارهای سیاسی، حساسیتهای فرهنگی و خلأ مدیریتی در آن یکجا بروز پیدا کرد. اینکه چه میزان از این جنجالها ریشه در اختلافات حرفهای ورزشی دارد و چه مقدار ناشی از رقابتهای سیاسی و رسانهای است، پرسشی است که همچنان بیپاسخ مانده—اما یک نکته روشن است: این رویداد ورزشی به یکی از بحثبرانگیزترین پروندههای ماههای اخیر تبدیل شده است.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
