به گزارش اطلاع با ما سفر غیرمنتظره دبیر شورای عالی امنیت ملی ایران به عمان و دیدار کمسابقه سهساعته او با سلطان هیثم بن طارق، گمانهزنیها درباره ماهیت و آینده مذاکرات ایران و آمریکا را افزایش داده است؛ مذاکراتی که در عین توصیفهای مثبت، همچنان در فضایی پرابهام و متناقض جریان دارد.
سفر امروز دبیر شورای عالی امنیت ملی ایران به مسقط و دیدار طولانیمدت او با **سلطان هیثم بن طارق**، بار دیگر نگاهها را به پشتصحنه تحولات دیپلماتیک اخیر معطوف کرده است؛ دیداری که از جهات مختلف، **غیرمعمول و معنادار** توصیف میشود.
سلطان عمان معمولاً تنها با رهبران کشورها دیدار میکند و کمتر وارد گفتوگوهای طولانی با مقامات غیررئیس کشورها میشود. با این حال، گفتوگوی حدوداً سهساعته با علی لاریجانی، نشانهای از **اهمیت محتوایی و حساسیت پیامهای رد و بدل شده** تلقی میشود. این پرسش مطرح است که آیا این زمان صرفاً به گفتوگوی دوجانبه اختصاص داشته یا عمان نقش **میانجی فعال** را ایفا کرده است؟
این دیدار در ادامه مذاکرات جمعه گذشته ایران و آمریکا در مسقط انجام شده است؛ مذاکراتی که از سوی مقامهای ایرانی «گامی رو به جلو» و از سوی ترامپ «خیلی خوب» توصیف شد، اما هنوز نشانهای عملی از یک گشایش ملموس در آن دیده نمیشود.
ترامپ پیشتر از ادامه گفتوگوها در «اوایل هفته» سخن گفته بود، اما تاکنون خبری از آغاز رسمی دور جدید مذاکرات منتشر نشده و مشخص نیست که سفر لاریجانی به عمان، همان مصداق مورد اشاره ترامپ بوده یا نه.
در این میان، اظهارات اخیر **سرگئی لاوروف** درباره «نگرانی روسیه از آینده ایران» و تماس او با وزیر خارجه عمان، به همراه سفر هفته گذشته لاریجانی به مسکو، این احتمال را تقویت کرده که **رایزنیهای چندلایه و هماهنگ** در جریان است. پیوند این تماسها و سفرها، همچنان یکی از نقاط مبهم معادله دیپلماتیک منطقه باقی مانده است.
اگرچه برخی مقامات ایرانی از نشانههایی از «حسن نیت» طرف آمریکایی سخن گفتهاند، اما در عمل، **فضای فشار تغییری نکرده است**؛ از تداوم تحریمها و ارسال تجهیزات نظامی به منطقه گرفته تا امضای فرمان تعرفه ۲۵ درصدی تنها چند ساعت پس از مذاکرات.
این دوگانگی باعث شده تحلیلگران از **نرمش ظاهری اما فشار واقعی** سخن بگویند؛ رویکردی که میتواند بخشی از تاکتیک چانهزنی واشنگتن باشد.
در حالی که تهران اعلام کرده مذاکرات صرفاً به **پرونده هستهای** محدود است و موضوعاتی مانند توقف غنیسازی یا خروج ذخایر اورانیوم مطرح نشده، این پرسش جدی مطرح میشود که گفتوگوهای اخیر دقیقاً حول چه محورهایی انجام شده است؟
اظهارات اخیر رئیس سازمان انرژی هستهای مبنی بر مطرح نشدن خروج ذخایر اورانیوم، بر این ابهام افزوده است. آیا مذاکرات هنوز در سطح **ارزیابی کلیات و سنجش جدیت طرفین** باقی مانده یا درخواست مشخصی از سوی آمریکا مطرح شده که پاسخ تهران به آن تعیینکننده ادامه مسیر است؟
برخی منابع منطقهای از احتمال طرح **مشوقها یا امتیازات اقتصادی** برای کاهش تنش و جلوگیری از تقابل سخن میگویند؛ هرچند این گمانهها رسماً تأیید نشده است. در عین حال، با توجه به هزینههای بالای حضور نظامی آمریکا در منطقه، این سؤال مطرح است که آیا واشنگتن حاضر به پذیرش مذاکراتی فرسایشی خواهد بود یا نه؟
فضای کنونی مذاکرات ایران و آمریکا، ترکیبی از **اظهارات مثبت، فشار عملی، تحرکات دیپلماتیک پنهان و ابهام راهبردی** است. دیدار لاریجانی با سلطان عمان و سفر پیشروی نتانیاهو به واشنگتن، میتواند نشانههایی روشنتر از مسیر آینده ارائه دهد؛ مسیری که هنوز میان «گشایش محدود» و «تقابل جدی» در نوسان است.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
