به گزارش اطلاع با ما پاره کردن کتاب درسی-هر سال بعد از پایان امتحانات خرداد، صحنههای ناراحتکنندهای از پاره کردن کتاب درسی در خیابانهای اطراف مدارس منتشر میشود؛ اما این اتفاق بیشتر از آنکه یک تفریح نوجوانانه باشد، نشانهای از یک بحران عمیق در نظام آموزشی کشور است. چرا دانشآموزان به جای حفظ کتاب، آن را پاره میکنند؟ پشت این رفتار چه فریادی پنهان شده است
برای بسیاری از دانشآموزان، کتابهای درسی صرفاً یک بلیت عبور از امتحانات هستند، نه ابزاری برای رشد و یادگیری. وقتی امتحان تمام میشود، کتاب هم به پایان میرسد. این نگرش، نتیجه مستقیم نظام آموزشیای است که دانش را با نمره گره زده، نه با درک و کاربرد.
بیشتر کتابهای درسی سالهاست بهروز نشدهاند. در دنیایی که نوجوان با هوش مصنوعی، شبکههای اجتماعی و مهارتهای زندگی سروکار دارد، مطالبی میخواند که حتی معلم هم باور ندارد به درد آیندهاش بخورد. وقتی کتاب درسی با دنیای واقعی فاصله داشته باشد، پاره شدنش عجیب نیست!
روانشناسان میگویند پاره کردن کتابها نوعی تخلیه هیجانی و اعتراض بیصداست. اعتراض به استرسی که از ترس امتحان، فشار خانواده و سیستم نمرهمحور به آنها وارد میشود. این کتابها برای دانشآموز نه منبع یادگیری، بلکه نماد یک سال عذاب هستند.
دانشآموز یاد نگرفته که کتاب، فقط یک ابزار مصرفی نیست. در مدرسه کسی برایش نگفته که این کتابها بخشی از حافظه ملی، تلاش نویسندهها و زحمت معلمهاست. وقتی فرهنگی درباره «حفظ منابع آموزشی» شکل نگرفته، پاره شدن کتاب هم عجیب نیست.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
