به گزارش اطلاع با ما ویزیت میلیونی و مهاجرت پزشکان/ افزایش تعرفههای پزشکی، بیماران را میان ویزیتهای سنگین و کمبود پزشک گرفتار کرده است. در سوی دیگر، پزشکانی قرار دارند که زیر فشار هزینهها، مهاجرت را تنها راه بقا میبینند.
برخلاف تصور رایج، رشد تعرفهها تنها به حرص و طمع نسبت داده نمیشود. سالها عقبماندن تعرفههای پزشکی از تورم، در کنار هزینههای روبهافزایش مطب، مالیات، اجاره، تجهیزات و معیشت، فشار سنگینی بر پزشکان وارد کرده است؛ فشاری که حالا به شکل ناگهانی در قیمتها خود را نشان میدهد.
برای بسیاری از پزشکان، مسیرها شفاف شده است: یا با تمام سختیها بمانند و کار کنند، یا چمدان ببندند و بهدنبال مطب و اتاق عملی بروند که دغدغه کمتری دارد. مسیری که هزاران پزشک در سالهای اخیر انتخاب کردهاند و هر روز هم پررفتوآمدتر میشود.
در این میان، بیمار وسط یک دوگانه فرساینده گیر افتاده است؛ از یکسو ویزیتی که بیشتر شبیه قسط وام شده و از سوی دیگر پزشکی که هر لحظه ممکن است فقط با یک پست خداحافظی، از دسترس خارج شود.
طبابت هنوز ادامه دارد و سوگند بقراط همچنان خوانده میشود، اما دسترسی عادلانه به درمان در حال تغییر ماهیت است. درمان کمکم دارد به امتیازی تبدیل میشود که یا باید برایش هزینههای سنگین پرداخت کرد، یا پذیرفت که پزشک مورد اعتماد، روزی بیسروصدا مهاجرت کند.
افزایش قیمت ویزیت، تنها نشانهای از یک بحران عمیقتر است؛ بحرانی که اگر برای آن راهحل ساختاری پیدا نشود، فاصله میان «درمان برای همه» و «درمان برای عدهای خاص» هر روز بیشتر خواهد شد.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
