به گزارش اطلاع با ما ، قهوه: تفریحی نوظهور در شمال پایتخت، با میزی معلق در ارتفاع ۳۰ متری، حالا به یکی از تجربههای پرهزینه و پرحاشیه بدل شده است. جایی که هیجان، ثبت تصاویر اینستاگرامی و تمایز اجتماعی، در ازای هزینهای چندمیلیونی برای نیمساعت، به مشتریان فروخته میشود.
اولین سؤال اغلب مراجعهکنندگان به محوطه تفریحی، ساده و تکرارشونده است: «هزینهاش چقدر است؟» پاسخ اما معمولاً شوکآور است. تنها برای نشستن پشت یک میز چهار نفره که با کابل و قرقره از زمین جدا میشود، باید نفری صدها هزار تومان پرداخت کرد؛ رقمی که با سفارش خوراکی، عکاسی و تشریفات ویژه، گاه به چند میلیون تومان میرسد.
میز بهآرامی بالا میرود و در ارتفاعی که خیابان و ساختمانها کوچک میشوند، متوقف میشود. زوجها، دوستان یا گروههای کوچک، نیمساعت در هوا میمانند؛ بعضی برای جشن گرفتن، برخی برای هیجان، و عدهای تنها برای ثبت تصویری خاص. آنچه مشترک است، ترکیبی از دلهره، خنده و گوشیهایی است که لحظهای از فیلمبرداری بازنمیایستند.
نوشیدنیها و خوراکیها جداگانه محاسبه میشوند؛ معمولاً قهوه، فستفودهای سبک و گزینههایی متناسب با شرایط معلق. خدمات جانبی هم کم نیست: عکاسی حرفهای، تزئین میز، بادکنکآرایی یا سناریوهای مناسبتی که هر کدام هزینهای مستقل دارند. در نهایت، مبلغ پرداختی برای برخی مشتریان از مرز سه میلیون تومان عبور میکند؛ آن هم صرفاً برای یک تجربه کوتاهمدت.
این نوع سرگرمی بیش از آنکه متکی بر خوراک یا کیفیت خدمات باشد، بر «تجربه متفاوت» و «دیدهشدن» سرمایهگذاری کرده است. شبکههای اجتماعی، بهویژه اینستاگرام، نقش مهمی در جذابیت آن دارند. بسیاری از مشتریان، هزینه را نه برای قهوه یا صندلی، بلکه برای تصویری میپردازند که قرار است روایتگر سبک زندگیشان باشد.
گرداگرد میز معلق، بازیها و تفریحات دیگر هم جریان دارند؛ از پرش و تابهای عظیم گرفته تا مسیرهای معلق و بانجی. صداها درهم میپیچد: خنده، جیغ، تشویق و هیجان. اما در میان همه اینها، میز معلق همچنان ستاره میدان است؛ جاذبهای که صف ایجاد میکند و نگاهها را به بالا میکشاند.
اپراتورها با جدیت بر بستن کمربندها و تراز وزن تأکید میکنند. شوخی و خنده هست، اما نگرانی پنهانی هم وجود دارد. پرسشهایی درباره ایمنی، ترس و زمان بازگشت به زمین، بخشی ثابت از مکالمات پیش از پرواز کوتاه میز است. تجربهای که هرچند کوتاه است، اما تنش عصبیاش ماندگار میماند.
میز معلق، نمادی از تغییر الگوی تفریح در شهر است؛ جایی که هیجان، تمایز و نمایش، جایگزین سادگی شدهاند. اینکه این نوع سرگرمی را باید نشانه لاکچریگرایی دانست یا پاسخ خلاقانهای به عطش تجربههای تازه، پرسشی است که پاسخ آن به نگاه مخاطب بازمیگردد؛ درست مثل قهوهای که طعمش در هوا فرق میکند.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ