به گزارش اطلاع با ما ، مذاکره با آمریکا؛ بین حماقت و خیانت: اتفاقات اخیر در کاخ سفید و تحقیر زلنسکی، بار دیگر ماهیت واقعی سیاست آمریکا در قبال متحدانش را نشان داد. درحالیکه این رویداد باید مدافعان مذاکره با آمریکا را به تأمل وادارد، برخی همچنان بر لزوم مذاکره تأکید میکنند. تجربههای متعدد از افغانستان تا اوکراین نشان داده است که آمریکا در بزنگاههای حساس، تنها به منافع خود میاندیشد و متحدانش را رها میکند.
تحولات اخیر و مشاجره ترامپ و زلنسکی، چهرهای بیپرده از واقعیت سیاستهای آمریکا را به نمایش گذاشت. این صحنه بهوضوح نشان داد که ایالات متحده حتی در برابر متحدان خود نیز از موضع قدرت و تحقیر عمل میکند و به محض کاهش کارایی یک متحد، او را کنار میگذارد.
با این وجود، برخی چهرههای داخلی که سالها بر طبل مذاکره با آمریکا کوبیدهاند، بهجای پذیرش این واقعیت تلخ، همچنان بر توجیه سیاستهایشان اصرار دارند. واکنش این افراد به تحقیر زلنسکی نشان میدهد که آنها از این اتفاقات درس نگرفتهاند. استدلالی که مطرح میکنند این است که *«تا زمانی که کارتی برای معامله داریم، باید مذاکره کنیم».* اما آیا این منطق، در دنیای سیاست که بر پایه قدرت و منافع شکل گرفته، واقعاً کارآمد است؟
تجربه افغانستان یک نمونه بارز از بیاعتباری تکیه بر واشنگتن بود. دولت اشرف غنی که سالها به حمایت آمریکا دل بسته بود، نهتنها در مذاکرات دوحه کنار گذاشته شد، بلکه در نهایت مجبور شد از کشور فرار کند. اوکراین نیز امروز در شرایطی مشابه قرار گرفته است، جایی که آمریکا بهدنبال حل بحران با روسیه، بدون درنظر گرفتن منافع کییف است.
اصرار برخی بر مذاکره با آمریکا در چنین شرایطی، نهتنها نشانهای از واقعبینی نیست، بلکه نشان از عدم درک تجربههای گذشته دارد. اگر مذاکره با آمریکا تاکنون هیچ آوردهای جز تحقیر، تحریمهای بیشتر و رهاشدن در لحظات حساس نداشته، پس پافشاری بر این مسیر، یا از روی خوشبینی بیش از حد (حماقت) است یا ناشی از وابستگی و منافع خاص (خیانت).
اکنون که نمونههای تاریخی این مسئله یکی پس از دیگری آشکار میشوند، لازم است که این رویکرد مورد بازبینی جدی قرار گیرد. تاریخ سیاست خارجی آمریکا نشان داده است که این کشور تنها زمانی حاضر به مذاکره است که طرف مقابل در موضع ضعف قرار دارد و نتیجه مذاکره نیز در نهایت چیزی جز فشار و زیادهخواهی نیست.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ