به گزارش اطلاع با ما ، تهران: با وجود وعدههای مکرر درباره نوسازی ناوگان حملونقل عمومی، صفهای طولانی اتوبوس در پایتخت همچنان ادامه دارد. سخنگوی دولت از دیدن این وضعیت ابراز شرمندگی کرده و شهرداری هم توپ را به زمین دولت انداخته است. در حالی که قراردادهای جدید واردات اتوبوسهای برقی در جریان است، اما بحران ترافیک و کمبود ناوگان، زندگی روزمره میلیونها تهرانی را تحت تأثیر قرار داده است.
هر صبح در پایتخت، صحنهای تکراری تکرار میشود؛ صفهای طولانی، چهرههای خوابآلود و چشمهایی که به انتهای خیابان دوخته شدهاند. مردم در انتظار اتوبوسهایی هستند که دیر میآیند، شلوغاند و گاه حتی توقف نمیکنند. این تصویر خستهکننده، به بخشی از زندگی تهرانیها بدل شده است.
چندی پیش، فاطمه مهاجرانی، سخنگوی دولت در یک نشست خبری گفت: «هر روز که از خیابان ولیعصر رد میشوم و مردم را در صف اتوبوس میبینم، خجالت میکشم.» اظهارنظری که در ظاهر از همدلی حکایت دارد، اما برای بسیاری از شهروندان نشانهای از اعتراف به ضعف ساختاری در حوزه حملونقل است. به فاصله کوتاهی، معاون شهردار تهران در پاسخ گفت: «سهم دولت در تأمین اتوبوسها ۸۲.۵ درصد است که سالها پرداخت نشده؛ بهتر است دولت بهجای ابراز تأسف، به وظایف خود عمل کند.» این پاسکاری رسانهای میان دولت و شهرداری، نشان میدهد مشکل اصلی نه در خجالت، بلکه در نبود همکاری و اجرای تعهدات قانونی است.
شهرداری تهران اعلام کرده که در سفر اخیر شهردار به چین، بخشی از قرارداد ۲۵۰۰ دستگاه اتوبوس برقی نهایی شده و تاکنون ۵۰۰ دستگاه تحویل داده شده است. همچنین قرارداد خرید ۷۵ دستگاه متروباس ۲۶ متری با ظرفیت ۳۰۰ نفر برای مسیر پایانه شرق تا میدان آزادی امضا شده است. با این حال، کارشناسان میگویند حتی با اجرای کامل این طرح، هنوز فاصله زیادی تا نیاز واقعی پایتخت وجود دارد؛ طبق طرح جامع حملونقل، تهران باید تا سال ۱۴۰۴ دارای ۱۱ هزار اتوبوس باشد، در حالی که اکنون تنها ۳۲۰۰ دستگاه فعال است.
شهرداری از قرارداد چهارجانبهای برای انتقال فناوری تولید اتوبوسهای برقی به ایران خبر داده است. اما تجربه پروژههای مشابه در سالهای گذشته نشان میدهد که بسیاری از این وعدهها در مرحله آزمایشی باقی ماندهاند. تحلیلگران شهری تأکید دارند که مشکل فقط خرید اتوبوس نیست؛ نگهداری، سوخترسانی، تعمیرات و آموزش نیروی انسانی هم در وضع فعلی نادیده گرفته شدهاند.
در نهایت، مردم تهران هر روز در صفهای طولانی میایستند و به وعدههای تکراری گوش میدهند. دولت و شهرداری همچنان در حال متهمکردن یکدیگرند، اما واقعیت این است که تا زمانی که بودجههای مصوب تخصیص نیابد و هماهنگی اجرایی شکل نگیرد، هیچ تغییری در خیابانها دیده نخواهد شد. تهرانیها دیگر از وعدههای اتوبوسی خستهاند؛ آنها فقط میخواهند صبحها کمتر منتظر بمانند و شبها راحتتر به خانه برسند.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
