به گزارش اطلاع با ما ، صداوسیما : بررسیها نشان میدهد سهم هر ایرانی از بودجه سالانه صداوسیما به رقم حیرتانگیز ۳۸۵ میلیون تومان در سال میرسد؛ رقمی که حتی بینندگان تلویزیون هم از آن بیخبرند. این عدد در حالی مطرح میشود که صداوسیما از کممخاطبترین نهادهای کشور است و همزمان بودجهاش در ۱۳ سال گذشته بیش از ۳۴۰۰ درصد افزایش یافته است.
وقتی صحبت از بودجه نهادهای بزرگ میشود، معمولاً اعداد آنقدر بزرگ هستند که واقعی به نظر نمیرسند. اما زمانی که این ارقام بهصورت «سهم هر نفر» محاسبه شود، تصویر کاملاً متفاوت میشود. طبق محاسبات رسمی، صداوسیما هر روز بیش از ۹۶ میلیارد تومان از منابع عمومی دریافت میکند؛ رقمی که اگر بر جمعیت حدود ۹۱ میلیون نفری ایران تقسیم شود، سهم هر فرد از هزینههای این رسانه به بیش از یکمیلیون تومان در روز میرسد. یعنی هر ایرانی، فارغ از اینکه تلویزیون تماشا میکند یا خیر، سالانه ۳۸۵ میلیون تومان برای نهادی پرداخت میکند که انتخابش نکرده است.
اظهارنظر آرام سیدشهابالدین طباطبایی در یک برنامه زنده تلویزیونی، مانند ضربهای بود که سکوت قدیمی درباره هزینههای صداوسیما را شکست. او گفت: «هر روز که صداوسیما شروع به کار میکند، ۹۶ میلیارد تومان از پول مردم وارد این سازمان میشود.» این جمله، همزمان با فصل تدوین بودجه ۱۴۰۵، دوباره نگاهها را به سمت نهادی برد که سالهاست هزینهای سنگین دارد اما سهم محدودی در سبد مصرف رسانهای مردم پیدا کرده است.
مرور روند بودجه صداوسیما در یک دهه گذشته تصویر روشنی را نشان میدهد: این سازمان در ۱۳ سال گذشته بیش از ۳۴ برابر رشد بودجه داشته است. این در حالی است که آمارهای رسمی و پیمایشهای رسانهای نشان میدهد کاهش مخاطب یکی از جدیترین چالشهای این نهاد است. با این وجود، صداوسیما همچنان در زمره پرهزینهترین بخشهای بودجه عمومی قرار دارد.
این تناقض دقیقاً همان چیزی است که حساسیت عمومی را برانگیخته است. چرا باید رسانهای که بخش بزرگی از جامعه دیگر به آن مراجعه نمیکند، اینچنین سهم بالایی از بودجه را ببلعد؟ چرا حتی خانوادههایی که سالهاست تلویزیون را از برنامه روزانه خود حذف کردهاند، همچنان هزینههای سنگین این سازمان را پرداخت میکنند؟
در روزهایی که پرونده بودجه ۱۴۰۵ در حال بسته شدن است، پیمان جبلی اعلام کرده صداوسیما برای بازسازی ساختمان شیشهای که در دوران جنگ آسیب دیده، نیازمند منابع مالی جدید است. به گفته او بخشی از این منابع از محل مولدسازی املاک سازمان تأمین خواهد شد و برای بخش دیگری از دولت کمک خواسته شده است. طرح این موضوع در شرایطی مطرح میشود که بسیاری از بخشهای حیاتی کشور با محدودیتهای جدی بودجه مواجهاند.
وقتی سهم سالانه هر ایرانی از بودجه صداوسیما به ۳۸۵ میلیون تومان میرسد، طبیعی است که این سؤال در ذهن مردم شکل بگیرد: رسانهای که مخاطبش کاهش یافته، چرا همچنان یکی از بزرگترین مصرفکنندگان بودجه عمومی است؟ این پرسش، آستانه بودجهنویسی ۱۴۰۵ را به میدان رقمی تبدیل کرده که پاسخش هنوز روشن نشده است.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
