شب‌های تاریک شهر و مردانی که دیده نمی‌شوند؛ روایت تلخ از جان‌باختن پاکبانان تهرانی

به گزارش اطلاع با ما ، پاکبانان :مهسا گربندی –در حالی‌که خیابان‌های تهران در سکوت شب فرو می‌روند، پاکبانان بی‌نام و نشان با خطر مرگ دست‌و‌پنجه نرم می‌کنند. حادثه مرگ چهار پاکبان در بزرگراه شهید فهمیده، دوباره زنگ خطر بی‌توجهی به ایمنی و نبود تجهیزات را به صدا درآورد. آیا وقت آن نرسیده این زحمت‌کشان نادیده گرفته‌شده، دیده شوند؟

کار در تاریکی، زندگی در خطر

شب‌هنگام، زمانی‌که شهر در آرامش فرو می‌رود، مردانی در سکوت، جارو به دست می‌گیرند تا چهره خسته تهران را از آلودگی و بی‌نظمی پاک کنند. آن‌ها، پاکبانانی هستند که هر شب با خطر تصادف، سرما و بی‌توجهی مواجه‌اند؛ مردانی که سهمشان از شب، تاریکی و بی‌صدایی است.

اما تصادف مرگبار خودروی حامل ۱۲ پاکبان در بزرگراه شهید فهمیده، بار دیگر نشان داد این سکوت، گاه به قیمت جان تمام می‌شود. چهار نفر در دم جان باختند و یکی دیگر هنوز در بخش مراقبت‌های ویژه است.

فاجعه‌ای که می‌شد رخ ندهد

طبق گفته پیمانکار مربوطه، کارگران در قسمت بار خودرو حمل می‌شدند؛ اقدامی که سال‌هاست غیرقانونی و خطرناک شناخته می‌شود. توجیه «چاره‌ای نداشتیم» بارها تکرار شده، اما پاسخ ساده است: اگر نظارت، تجهیزات ایمنی و وسایل نقلیه استاندارد وجود داشت، این فاجعه هیچ‌گاه رخ نمی‌داد.

در شهری که روزانه میلیون‌ها تومان برای زیباسازی خرج می‌شود، چطور هنوز جان پاکبانان باید قربانی نبود چند چراغ هشدار و یک خودروی استاندارد شود؟

حرف‌های مدیران، واقعیت کارگران

مدیرعامل سازمان مدیریت پسماند می‌گوید همه نیروها به لباس شب‌نما و چراغ ایمنی مجهزند. اما وقتی خود پاکبانان از «لباس‌های نمایشی» و «نبود تجهیزات واقعی» سخن می‌گویند، تناقضی آشکار پدیدار می‌شود.
در واقع، مشکل فقط تجهیزات نیست؛ مسئله «بی‌اعتنایی» است. وقتی کارگران در دل شب، بدون نظارت و پشتیبانی مناسب کار می‌کنند، هیچ تعهد کتبی نمی‌تواند ضامن جانشان باشد.

🕯 مرگ‌هایی که فقط با تسلیت پاسخ داده می‌شود

پس از حادثه، پیام‌های تسلیت یکی پس از دیگری منتشر شد؛ از رئیس‌جمهور تا اعضای شورا. اما تسلیت، نه درمان است و نه جبران. خانواده‌هایی که نان‌آورشان را از دست داده‌اند، بیش از پیام، نیاز به امنیت شغلی، حمایت مالی و احساس دیده شدن دارند.
در حالی که هنوز یکی از کارگران در ICU با مرگ دست‌و‌پنجه نرم می‌کند، شهر آرام است، بی‌آنکه بداند چه کسانی هر شب برای آرامشش می‌جنگند.

از تسلیت تا تغییر

این حادثه باید نقطه آغاز اصلاح باشد. نه فقط برای شهرداری، بلکه برای همه شهروندان.
فرهنگ احترام به کار پاکبانان از «رفتار ما» آغاز می‌شود؛ از کنار نریختن زباله تا گزارش شرایط خطرناک با سامانه ۱۳۷.
هر تماس، هر هشدار، شاید نجات‌بخش جان انسانی باشد که در سکوت، شهر ما را زنده نگه می‌دارد.

پاکبانان، قهرمانان خاموش شهرند؛ نه در قاب تلویزیون دیده می‌شوند و نه در مراسم‌ها تجلیل می‌گردند. اما هر سحرگاه، نتیجه تلاش‌شان در خیابان‌های تمیز شهر پیداست.
اگر ایمنی و احترام به این قشر فراموش شود، فاجعه‌ها تکرار خواهند شد.

زمان آن رسیده که به‌جای تسلیت، تغییر را آغاز کنیم.

این گزارش بر پایه بررسی‌های تحریریه اطلاع باما و مرور داده‌های منتشرشده در رسانه‌های کشور تنظیم شده است.

کانال اطلاع باما در تلگرام