به گزارش اطلاع با ما ، مجرد: افزایش سن ازدواج، رشد طلاق و کاهش نرخ تولد، زنگ خطر جدیدی برای ساختار جمعیتی ایران است. دادههای جدید از اصفهان نشان میدهد بخش قابلتوجهی از متولدان دهه ۶۰ هنوز ازدواج نکردهاند و این گروه در حال عبور از سنین باروریاند. کارشناسان هشدار میدهند که تداوم این روند، آینده جمعیتی کشور را با چالشی جدی روبهرو خواهد کرد.
بر اساس آمار رسمی ثبتاحوال، نرخ ازدواج در استان اصفهان در سال ۱۴۰۴ به ۴.۶ ازدواج به ازای هر هزار نفر جمعیت رسیده است؛ عددی که اصفهان را در جایگاه سیام کشور قرار داده است. بالاترین نرخ ازدواج در شهرستان فریدونشهر با ۶ درصد و پایینترین میزان در خوانسار و فریدن با حدود ۲.۶ درصد گزارش شده است. این آمارها نشان میدهد تمایل به ازدواج در بسیاری از مناطق استان کاهش یافته و سن ازدواج در حال افزایش است.
میانگین سن ازدواج در ازدواجهای نخست برای مردان ۲۹ سال و برای زنان ۲۵ سال اعلام شده است. این شاخص نسبت به سالهای قبل افزایش داشته و بیانگر تأخیر در تصمیمگیری برای ازدواج در میان نسلهای جوان است. بر اساس دادهها، نرخ ازدواج استان اصفهان در سال ۱۴۰۲ نسبت به سال قبل حدود ۲.۹۶ درصد و در سال ۱۴۰۴ نیز بیش از ۳.۳ درصد کاهش یافته است.
در کنار کاهش ازدواج، شاخص طلاق نیز وضعیت هشداردهندهای دارد. نرخ طلاق در اصفهان به ۱.۹ طلاق به ازای هر هزار نفر جمعیت رسیده و استان در رتبه بیستوسوم کشور قرار دارد. بالاترین نرخ طلاق در کشور متعلق به کردستان با ۳.۳۸ و کمترین میزان برای سیستان و بلوچستان با ۱.۴۸ درصد است. میانگین سن طلاق در ازدواجهای اول برای مردان ۳۶ سال اعلام شده است. کارشناسان معتقدند بخشی از افزایش آمار طلاق در سال ۱۴۰۴ ناشی از تسریع در ثبت پروندههای معوق سال قبل بوده است.
جمعیت استان اصفهان در ابتدای سال ۱۴۰۴ بیش از پنج میلیون و ۴۲۰ هزار نفر برآورد شده است. توزیع سنی جمعیت نشان میدهد:
این آمار به روشنی نشان میدهد که ساختار جمعیتی استان در حال پیر شدن است؛ بهویژه با عبور قله جمعیتی دهه ۶۰ از سنین میانسالی.
مدیرکل ثبتاحوال استان اصفهان اعلام کرده است که تعداد مجردان دهه ۶۰ تقریباً دو برابر دهه ۷۰ است. به گفته او، این گروه بزرگ جمعیتی در حال خروج از سن باروری هستند و اگر سیاستهای حمایتی، تسهیلات ازدواج و برنامههای فرهنگی متناسب با نیاز آنها اجرا نشود، بخش مهمی از فرصت جمعیتی کشور از دست خواهد رفت. کارشناسان معتقدند باید با رویکردی بومی و جامع، از کاهش نرخ ازدواج و تولد جلوگیری کرد تا از پیرشدن سریع جمعیت و کاهش نیروی کار آینده کشور پیشگیری شود.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ