به گزارش اطلاع با ما ، دربی استقلال و پرسپولیس: خصوصیسازی استقلال و پرسپولیس و ورود آنها به بورس میتوانست نقطه عطفی برای فوتبال ایران باشد، اما چالشهایی مثل نداشتن حق پخش تلویزیونی، بدهیهای انباشته و ابهام در داراییها مانع تحقق این هدف شده است. در حالی که الگوی جهانی باشگاهداری بر درآمدزایی پایدار و مدیریت حرفهای تأکید دارد، دو باشگاه بزرگ پایتخت همچنان با مشکلات سنتی اداره میشوند.
در جهان، باشگاههای فوتبال همانند بنگاههای اقتصادی عمل میکنند؛ آنها از سه منبع اصلی یعنی بلیتفروشی، تبلیغات محیطی و حق پخش تلویزیونی درآمد پایدار ایجاد میکنند. اما در ایران این مدل اجرایی نشده و استقلال و پرسپولیس همچنان با مشکلات مالی جدی روبهرو هستند.
بزرگترین مشکل باشگاهها نداشتن سهم واقعی از حق پخش و تبلیغات محیطی است. در حالی که در دنیا، بخش عمده درآمد باشگاهها از این مسیر تأمین میشود، در ایران هنوز توزیع منابع شفاف نیست. حتی در بلیتفروشی هم نیمی از درآمد به نهادهای دیگر تعلق میگیرد، در حالی که هزینههای جانبی بر دوش باشگاههاست.
بر اساس گزارشهای مالی، پرسپولیس بیش از ۳۰۰ میلیارد تومان از وزارت ورزش طلبکار است. این بدهیها تسویه نشده و همین موضوع مانع سرمایهگذاریهای توسعهای و جلب اعتماد سهامداران در بورس شده است.
ورزشگاهها و املاک وابسته به باشگاهها هنوز به طور کامل منتقل نشده است. این ابهام در مالکیت داراییها شفافیت صورتهای مالی را تحت تأثیر قرار میدهد و ارزش واقعی سهام در بازار سرمایه را مخدوش میسازد.
کارشناسان تأکید دارند که باشگاههای موفق دنیا مانند بایرن مونیخ و منچستر یونایتد، علاوه بر درآمد سنتی، از نوآوریهای اقتصادی مثل مرکز نوآوری، استارتاپهای ورزشی و گردشگری ورزشی استفاده میکنند. در حالی که استقلال و پرسپولیس همچنان به بودجههای دولتی و خرید بازیکن محدود شدهاند.
عدم تحقق حق پخش، بزرگترین مانع برای دریافت مجوز حرفهای AFC است. تا زمانی که این درآمد به باشگاهها اختصاص نیابد، مسیر توسعه پایدار و ورود سرمایهگذاران جدید در بورس بسته خواهد ماند.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
