به گزارش اطلاع با ما ، منابع آمریکایی فهرستی از شروط دولت آمریکا برای مذاکره با ایران منتشر کردهاند که شامل انحلال محور مقاومت، نظارت بر توان موشکی و فضایی ایران، دخالت در برنامههای صلحآمیز هستهای و حتی عادیسازی روابط با اسرائیل است.
این خواستهها نهتنها فراتر از چارچوب یک مذاکره عادلانه است، بلکه بهنوعی درخواست برای تسلیم کامل ایران محسوب میشود.
چنین شرایطی نشان میدهد که آیا واقعاً میتوان با آمریکا مذاکرهای معقول داشت یا نه؟
مذاکره اصولی به معنای رسیدن به یک تفاهم متقابل است، نه تحمیل یکجانبه شروط غیرمنطقی.
آمریکا به جای بررسی منافع مشترک، درخواستهایی مطرح کرده که عملاً به معنای تسلیم بیقید و شرط ایران است.
درخواست انحلال محور مقاومت به معنای کنار گذاشتن تمامی متحدان منطقهای ایران، از جمله گروههای فلسطینی، حزبالله لبنان، و گروههای مقاومت در عراق و یمن است. این مسئله بهطور مستقیم امنیت ایران را تحت تأثیر قرار داده و عملاً به تسلط کامل آمریکا و اسرائیل در منطقه منجر خواهد شد.
درخواست منهدمکردن موشکهای بالستیک و کروز ایران، علاوه بر تضعیف توان دفاعی کشور، ایران را در برابر هرگونه تهدید نظامی آسیبپذیر میکند. تحت نظارت قرار دادن مراکز تحقیقاتی فضایی ایران توسط آمریکا نیز به معنای سلب استقلال علمی و فنی کشور است.
درحالیکه ایران طبق برجام و مقررات آژانس بینالمللی انرژی اتمی شفافترین همکاریها را داشته است، آمریکا خواهان نظارت مستقیم بر برنامههای هستهای کشور است که فراتر از استانداردهای بینالمللی است.
درخواست برای تحویل رهبران مقاومت به آمریکا نشاندهنده سیاست حذف نیروهای مخالف آمریکا و اسرائیل در منطقه است. درخواست عادیسازی روابط ایران و اسرائیل و تأسیس سفارت اسرائیل در تهران نیز عملاً یکی از غیرممکنترین درخواستهای مطرحشده در تاریخ روابط بینالملل محسوب میشود.
این درخواستها فراتر از مذاکره و بیشتر شبیه یک اولتیماتوم برای تسلیم کامل ایران است. واشنگتن بهجای دیپلماسی، خواهان نابودی استقلال سیاسی، نظامی و علمی ایران است. آیا در چنین شرایطی مذاکره معقول خواهد بود یا یک اشتباه استراتژیک؟
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
