به گزارش اطلاع با ما جنگنده J-10C چین و نیروی هوایی ایران/ پس از جنگ ۱۲ روزه اخیر و آشکار شدن ضعف ایران در حوزه پدافند و نیروی هوایی، بحث خرید جنگندههای مدرن بار دیگر در محافل تحلیلی مطرح شده است. در حالیکه تحویل سوخو-۳۵ از روسیه با اما و اگر مواجه شده، حالا گزینه خرید جنگنده چینی J-10C با قابلیتهای راداری پیشرفته و تسلیحات مدرن روی میز تهران قرار گرفته است. اما آیا این جنگنده میتواند در برابر جنگندههای پیشرفته اسرائیل مانند F-35 عملکرد موفقی داشته باشد؟
در پی تحولات اخیر و جنگ ۱۲ روزه، تحلیلگران نظامی از افشای برخی ضعفهای ساختاری در پدافند هوایی ایران سخن گفتهاند. عملکرد نهچندان مشخص نیروی هوایی و کاهش اثربخشی سامانههای راداری و رهگیری، نشان داد که مقابله با جنگندههای پیشرفتهای مانند F-15I، F-16I و خصوصاً F-35 نیازمند نوسازی جدی است. در حالیکه تحویل جنگندههای سوخو-۳۵ از روسیه با تردیدهایی مواجه است، اکنون گزینه **خرید جنگنده J-10C از چین** بهطور جدی مورد بحث قرار گرفته است.
جنگنده J-10، محصول شرکت چنگدو چین، اکنون به عنوان یکی از پایههای نیروی هوایی چین شناخته میشود. مدل **J-10C** پیشرفتهترین نسخه این جنگنده است که به رادار آرایه فازی فعال (AESA)، سامانه IRST، موشکهای برد بلند PL-15 و موتور بومی WS-10B مجهز شده است. این جنگنده با 11 نقطه اتصال تسلیحاتی، توان اجرای عملیات چندمنظوره از جمله رهگیری، دفاع هوایی و پشتیبانی تاکتیکی را دارد.
برخی کارشناسان طراحی اولیه آن را متاثر از جنگنده لغوشده اسرائیلی «لاوی» میدانند، اما نسخههای جدید کاملاً چینی و مستقل از فناوریهای خارجی توسعه یافتهاند.
تا مدتها چین حاضر به فروش J-10 به کشورهای دیگر نبود و آن را دارایی راهبردی تلقی میکرد. حالا اما، در صورت تحقق توافق احتمالی با تهران، **ایران باید زیرساختهایی را برای عملیاتیسازی این جنگندهها فراهم کند** که شامل:
* آموزش خلبانان (۶ تا ۱۲ ماه) * تربیت تکنسینها (۱ تا ۲ سال) * هماهنگسازی با سامانههای فرماندهی، کنترل و ارتباطات هوایی
توانایی جنگنده J-10C برای مقابله با F-35، موضوعی چالشی است. سطح مقطع راداری بسیار پایین F-35 (حدود 0.0015 تا 0.005 متر مربع) باعث میشود حتی رادارهای پیشرفته J-10C در شناسایی آن دچار مشکل شوند. این در حالی است که ایران با استفاده از رادارهای ماورای افق (OTH) توان کشف اولیه را دارد، اما حفاظت از این رادارها در برابر حملات هوشمند مسئلهای مهم است.
با این حال، در برابر جنگندههایی مانند F-15 یا F-16 که فاقد توان پنهانکاری هستند، J-10C **میتواند مزیتهای قابل توجهی داشته باشد**؛ خصوصاً در صورت استفاده از موشکهای برد بلند و بهرهگیری از سامانه ارتباطی دیجیتال با پدافند زمینی.
در نبردهای هوایی فراتر از برد دید (BVR)، موفقیت صرفاً وابسته به جنگنده نیست. ایران برای بهرهبرداری حداکثری از جنگندههایی مانند J-10C نیازمند:
* **هواپیماهای هشدار زودهنگام (آواکس)** برای رصد دوربرد * **شبکه یکپارچه فرماندهی و کنترل (C4I)** * **پدافند هوایی چندلایه و متحرک**
**جنگنده J-10C با توان راداری، تسلیحاتی و اویونیکی پیشرفته، میتواند نیروی هوایی ایران را در برابر تهدیدات نسل چهارم تقویت کند. اما برای مقابله مؤثر با جنگندههایی مانند F-35، نیازمند تکمیل زنجیرهای از قابلیتهای پشتیبانی هوایی، از جمله آواکس و سامانههای فرماندهی یکپارچه هستیم.** خرید این جنگنده یک گام مهم است، اما نه کافی.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ