تحریم‌های ایران؛ از فرسایش تدریجی تا ضرورت سیاست‌های جسورانه

به گزارش اطلاع با ما، تحریم‌های ایران: تحریم‌های ایران نه‌تنها کارایی خود را حفظ کرده‌اند، بلکه به دلیل عدم تطابق سیاست‌های داخلی با شرایط تحریمی، کشور را دچار فرسایش کرده‌اند. در این میان، بازگشت ایران به مدار اقتصاد جهانی بدون اقدام قاطع، غیرممکن به نظر می‌رسد؛ چراکه هیچ کشوری از رفع تحریم‌های ایران سود نمی‌برد. نویسنده بر این باور است که تنها راه احیای جایگاه ایران در نظم جهانی، اتخاذ سیاست‌های جسورانه، افزایش نقش‌آفرینی منطقه‌ای و تضعیف انسدادهای تحمیلی است. اما سیاست‌های فعلی نظام تصمیم‌گیری در تضاد با این ضرورت‌ها قرار دارد.

 ۱. تحریم‌ها؛ ابزار فشار یا عامل فرسایش؟

تحریم‌ها بیش از آنکه ایران را به تغییر رفتار سوق دهند، به عاملی برای فرسایش اقتصادی و سیاسی تبدیل شده‌اند. در این میان، سه چالش کلیدی قابل‌توجه است:
– فرسایش اقتصادی: وابستگی به نفت و عدم اصلاحات ساختاری موجب شده تحریم‌ها به‌شدت بر معیشت مردم و منابع مالی کشور اثر بگذارند.
– انسداد دیپلماتیک: حتی در صورت تغییر سیاست‌های ایران، هیچ کشوری برای بازگشت ایران به اقتصاد جهانی ذینفع نیست.
– نقش مخرب رقبا: کشورهایی مانند روسیه و برخی کشورهای منطقه، ایران تحریمی را برای منافع خود سودمندتر می‌دانند.

 ۲. از تحریم تا «اعاده سهم از جهان»

نویسنده معتقد است که تحریم‌ها دیگر صرفاً یک محدودیت نیستند، بلکه بخشی از پروژه حذف ایران از معادلات جهانی‌اند. به همین دلیل، سیاست‌های صرفاً تدافعی و تعامل‌محور کارساز نخواهد بود و ایران باید سیاست‌های قاطعانه‌تری را در پیش بگیرد.

 ۳. سیاست‌های پیشنهادی برای تغییر معادله تحریم‌ها

به باور نویسنده، بازگرداندن نقش ایران در نظم جهانی مستلزم پیگیری سیاست‌های زیر است:
1. افزایش ناامنی در بازار انرژی جهانی: عدم تضمین امنیت نفت و مختل کردن روند عرضه جهانی می‌تواند ایران را به یک بازیگر غیرقابل‌چشم‌پوشی تبدیل کند.
2. گسترش تسلیحاتی و حمایت از گروه‌های نیابتی: تقویت حضور نیروهای مقاومت در مناطق استراتژیک مانند سوریه، اردن و شمال آفریقا.
3. خروج گروه‌های مقاومت از کنترل دولت‌های منطقه: برای افزایش استقلال این گروه‌ها و کاهش امکان مهار آنها توسط دولت‌های محلی.

 ۴. تضاد نظام تصمیم‌گیری با واقعیت‌های جهانی

نویسنده با انتقاد از سیاست‌های اخیر، به‌ویژه ارائه لایحه پیوستن به کنوانسیون منع تسلیحات متعارف، این اقدامات را در تضاد با نیازهای استراتژیک کشور می‌داند. از دیدگاه او، چنین اقداماتی به‌جای تقویت توان دفاعی، راه را برای محدودسازی قدرت نظامی ایران باز می‌کند.

—

 جمع‌بندی و راهکارها

1. لزوم اتخاذ سیاست‌های قاطع و واقع‌گرایانه**؛ فراتر از دیپلماسی سنتی، ایران باید راه‌هایی برای تغییر معادله تحریم‌ها بیابد.
2. **بازتعریف نقش ایران در امنیت انرژی جهانی**؛ وابستگی اقتصاد جهانی به نفت، ابزاری است که ایران می‌تواند از آن برای افزایش قدرت چانه‌زنی خود استفاده کند.
3. **تقویت توان منطقه‌ای و نظامی**؛ ایران باید سیاست‌های خود در زمینه حمایت از گروه‌های نیابتی و افزایش قدرت نظامی را بازبینی و تقویت کند.

این گزارش بر پایه بررسی‌های تحریریه اطلاع باما و مرور داده‌های منتشرشده در رسانه‌های کشور تنظیم شده است.

کانال اطلاع باما در تلگرام