به گزارش اطلاع با ما ، آزار جنسی: نسترن فرخه– زنان در محیطهای کاری حرفهای و اجتماعی، گاه قربانی آزار جنسی مدیران و کارفرمایان میشوند؛ سکوت، ترس از اخراج و نبود حمایت قانونی، این قربانیان را در چرخهای از بیپناهی و فشار روانی گرفتار کرده است. این گزارش به روایت تجربه زنان و تحلیل روانشناسان و حقوقدانان میپردازد.
زنان شاغل در مواجهه با آزار جنسی اغلب بین سکوت و اعتراض گرفتار میشوند. ترس از قضاوت همکاران، احتمال از دست دادن شغل و نبود حمایت حقوقی، فشار روانی شدیدی ایجاد میکند. روانشناسان تأکید میکنند که این واکنشها ناشی از سازوکارهای بقا در مغز است و نه ضعف فردی.
نمونههایی از قربانیان؛ از سارا تا زهرا و شیوا
سارا، معلم و کارمند مؤسسه آموزشی، با پیامهای خصوصی مدیرش مواجه شد که پس از بیتوجهی، رفتار تند و تحقیرآمیز او در محل کار ادامه یافت. او برای حفظ شغل و جایگاه حرفهای خود، تصمیم به ترک محیط گرفت، چرا که اعتراض مستقیم، هیچ تأثیری بر آزارگر نداشت.
زهرا، مدیر روابطعمومی یک شرکت آیتی، مجبور شد آزار مداوم مدیر خود را تحمل کند. او برای حفظ درآمد و شغل خود، واکنش مستقیم را کنار گذاشت و حتی تلاش کرد با وانمود کردن به رابطه، از ادامه آزار جلوگیری کند؛ اما فشار روانی و تهدید موقعیت شغلی همچنان پابرجا بود.
شیوا تجربهای مشابه داشت؛ وقتی آزار را به مدیرعامل گزارش کرد، نه آزارگر، بلکه او و همکارش اخراج شدند. این تجربه نشان میدهد در نبود سازوکار حمایتی، قربانیان نه تنها تنبیه نمیشوند، بلکه خود قربانی محرومیت و بیعدالتی میشوند.
الهه خوشنویس، روانشناس، واکنش قربانیان را در چهار دسته میداند:
این واکنشها به جای تصمیم آگاهانه، بر پایه غریزه بقا و فشار روانی شکل میگیرد و بستگی مستقیم به قدرت و موقعیت آزارگر دارد.
این عوامل نشان میدهد سکوت، واکنشی طبیعی و حفاظتی است و نه رضایت.
فرشاد اسماعیلی، پژوهشگر حقوق کار، به نبود تعریف و سازوکار مشخص برای ثبت و پیگیری آزار جنسی در قوانین کار اشاره میکند. بازرسان کار تنها ایمنی فیزیکی محیط را نظارت میکنند و سلامت روانی و کرامت جنسیتی کارگر نادیده گرفته میشود.
عدم تشکلیابی کارگران، وابستگی مالی و قدرت یکسویه کارفرما، قربانیان را در چرخهای از سکوت و بیپناهی نگه میدارد.
ایجاد سازوکار قانونی ویژه آزار جنسی در محیط کار، تقویت تشکلهای مستقل کارگری و آموزش روانی کارکنان، میتواند شرایط ایمنی و کرامت زنان شاغل را تضمین کند. بدون این تغییرات، قربانیان همچنان در معرض فشار و تبعات روانی و شغلی خواهند بود.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ
