به گزارش اطلاع با ما استراتژی تل آویو در سوریه-با فروپاشی حکومت بشار اسد در اواخر ۲۰۲۴ و روی کار آمدن گروه تروریستی هیئت تحریر الشام، رژیم صهیونیستی حملات گستردهای را به سوریه آغاز کرد و نفوذ خود را در جولان گسترش داد. حمایت آشکار تلآویو از دروزیهای جنوب سوریه، تلاش برای ایجاد یک منطقه حائل و تغییر در مرزهای شمالی این کشور، نشاندهنده طرحهای راهبردی اسرائیل برای تجزیه سوریه است. با این حال، اقلیت دروزی ضمن رد حمایتهای ظاهری صهیونیستها، بر سوری بودن خود تأکید کردهاند. در این میان، دکترین ساعر نیز در راستای تجزیه سوریه، حمایت از اقلیتهای قومی را بهعنوان ابزاری برای تحقق اهداف تلآویو مطرح کرده است. این تحولات، آیندهای مبهم و پرتنش را برای سوریه رقم خواهد زد.
t=”729″ data-end=”732″ />>پس از سالها ناآرامی، سوریه بار دیگر شاهد تحولی بنیادین شد؛ سقوط حکومت اسد و روی کار آمدن گروهی که از حمایتهای خارجی بهره میبرد، معادلات ژئوپلیتیکی منطقه را تغییر داده است.
رژیم صهیونیستی با استفاده از خلأ قدرت در سوریه، علاوه بر حملات نظامی، طرحی گسترده برای تسلط بر جولان و سایر مناطق استراتژیک در جنوب سوریه به اجرا گذاشته است.
یکی از ابعاد مهم این راهبرد، حمایت آشکار از دروزیهای سوریه است. تلآویو با ادعای دفاع از حقوق این اقلیت، تلاش دارد تا آنان را به متحد خود تبدیل کند و از آنان بهعنوان ابزاری برای گسترش نفوذش بهره ببرد. اما دروزیها، با درک اهداف پشت پرده اسرائیل، از پذیرش این حمایتها امتناع کرده و همچنان بر هویت سوری خود تأکید دارند.
در کنار این اقدامات، رژیم صهیونیستی با اجرای سیاستی موسوم به «کریدور داوود»، بهدنبال ایجاد یک مسیر ارتباطی مستقیم از جولان به شمال عراق است. چنین راهبردی، امکان نفوذ صهیونیستها به عمق خاک سوریه و تسلط بر مناطق کلیدی را فراهم میکند. همچنین، این مسیر میتواند ارتباط ایران و محور مقاومت را با چالش جدی مواجه کند.
پس از تغییرات سیاسی که در اواخر سال ۲۰۲۴ در سوریه رخ داد، وضعیت این کشور وارد فاز جدیدی از تحولات شد. در این شرایط، نقش بازیگران منطقهای و بینالمللی در شکلگیری آینده سوریه اهمیت ویژهای پیدا کرده است.
تغییرات اخیر در ساختار سیاسی سوریه، پرسشهای مهمی را درباره آینده این کشور مطرح کرده است. برخی از بازیگران منطقهای و فرامنطقهای، مواضع خود را در قبال این تحولات مشخص کردهاند. ایجاد ثبات در این کشور وابسته به مجموعهای از عوامل داخلی و بینالمللی است.
<h3 data-start=”1126″ data-end=”1179″>ابعاد ژئوپلیتیکی و تأثیرگذاری کشورهای منطقه
برخی تحرکات در مرزهای سوریه نشاندهنده افزایش نقش کشورهای همسایه در تحولات این کشور است. تحلیلگران معتقدند که آینده سوریه به میزان هماهنگی بازیگران مختلف در سطح منطقه بستگی دارد.tart=”1367″ data-end=”1370″ /> در صورت عدم ایجاد ثبات، احتمال تداوم بحران در برخی مناطق وجود دارد.
چالشها: مسائل امنیتی و نبود ساختار مشخص حکمرانی تأثیر تحریمها و مشکلات اقتصادی رقابت کشورهای مختلف در نفوذ بر تحولات داخلی
فرصتها: امکان همکاری منطقهای برای بازسازی و توسعه بهبود روابط دیپلماتیک در صورت دستیابی به توافقات ایجاد مسیرهای جدید برای تقویت اقتصاد داخلی
در این میان، سیاستهای تهاجمی اسرائیل بر اساس دکترین ساعر، بر تجزیه سوریه و تقویت اقلیتها در این کشور تأکید دارد. این راهبرد، نهتنها برای سوریه، بلکه برای کل منطقه تهدیدی جدی محسوب میشود.
حمایت نظامی گسترده آمریکا از تلآویو، به این کشور اجازه داده است که با نقض توافقهای بینالمللی، طرحهایی مانند «خاورمیانه بزرگ» را به پیش ببرد و زمینه تجزیه کشورهای منطقه را فراهم کند.
a-start=”2089″ data-end=”2386″>در نهایت، آنچه مشخص است، این است که اسرائیل از بحرانهای سوریه برای تحقق اهداف خود سوءاستفاده میکند و بهدنبال ایجاد شرایطی است که در آن بتواند ضمن تضعیف همسایگان، به گسترش نفوذ خود در منطقه ادامه دهد. با این حال، مقاومت مردمی و هوشیاری گروههای سوری، میتواند مانع از تحقق کامل این سناریو شود.
این گزارش بر پایه بررسیهای تحریریه اطلاع باما و مرور دادههای منتشرشده در رسانههای کشور تنظیم شده است.
Δ